Maand na Maas (5)

Hierbij presenteer ik aflevering 5 van de fotoserie Maand na Maas. Het idee: Op (of rond) de eerste van elke maand, op vijf punten een foto van de Maas te maken, om zo een beeld van de natuurwisselingen en waterstand te krijgen. 

20190131_1_Professor-Gelissensingel

Venlo – De dijk bij de Professor Gelissensingel

20190131_2_Stadsbrug

Uitzicht vanaf de Stadsbrug (in de media de Maasbrug genoemd)

20190131_3_passantenhaven-blerick

Passantenhaven Blerick

20190131_4_Zuiderbrug

Het uitzicht door het glas van de Zuiderbrug

20190131_5_De-Oude-Beemden

De kanovijver bij de Oude Beemden

Het vergelijkingsmateriaal

2019_MnM_1_januari_1-COLLAGE

Januari 2019

20181130_maand-na-maas

December 2018

20181101_Maand na Maas

November 2018

20181001_maand-na-maas_1

Oktober 2018

Tussen de Galloways

Er werd sneeuw voorspeld, maar er was nog geen code afgegeven. De hoogste tijd om te gaan wandelen. De telefoon kreeg een jasje aan in de vorm van twee enkelsokjes. Lekker warm. Ook lekker onhandig. Hoe onhandig, zou ik pas halverwege de wandeling ervaren.

Terwijl de vlokjes zachtjes om mij heen en op mij dwarrelde, wandelde ik over het licht besneeuwde pad  langs de Maas. Dat paste beter bij mijn ‘avontuurlijke’ bui. Er waren meer mensen op het idee gekomen om#codegebrokenwit te negeren en aan de wandel te gaan. Al hadden de meeste wandelaars wel een vierpoter bij zich.

Ineens zag ik aan de overkant de Galloways langs de oever wandelen. Zuchtend wijzigde ik mijn plan om langs het water te wandelen. Want zo tussen de Galloways door. Brrr.

Eenmaal op de Zuiderbrug zag ik door het glas hoe de ene na de andere wandelaar gewoon over het pad langs de oever wandelde. Ik zag hoe de herdershond, die eerder rond mijn benen had gedanst, ‘speelde’ met een kalf. Mijn avontuurlijke bui kreeg de overhand. En zo wandelde ik 10 minuten later tussen de Galloways. Die mij al herkauwend volkomen negeerde. Snel maakte ik wat foto’s.

In de veronderstelling dat ik de Galloways voorbij was, bleef ik voor een enorme bramenstruik even stilstaan om mijn telefoon terug in zijn sokken te stoppen. Weer aan de wandel zag net voorbij de bramenstruik nog twee Galloways staan. En een oranjekleurig beest met een spitse snuit. Vos, registreerde mijn brein, terwijl mijn benen stopte met wandelen. Onder toeziend oog van de vos liet ik mijn hand in mijn zak glijden en viste de stevig verpakte telefoon tevoorschijn.

Helaas had de vos geen zin om rustig te blijven zitten totdat ik klaar was om een plaatje te schieten. Op het moment dat ik de telefoon uit de sok had gewurmd, draaide het beest zich om, wuifde een keer met een prachtige staart, en gaf mij het nakijken.  

Berijpte wandeling

Het is mij deze week wederom niet gelukt om dagelijks een foto te maken ten behoeve van de rubriek ‘Mijn week in foto’s’. Vandaar dat jullie het vandaag met de plaatjes van de berijpte zaterdag wandeling moeten doen. Eigenlijk wilde ik daarvoor naar natuurgebied ’t Zwart Water of het Jaomerdal gaan, maar aangezien ik geen zin had de ruiten van mijn auto schoon te krabben … heb ik een rondje brug tot brug gedaan. Ik ben dit keer wat minder voor het water en de spectaculaire luchten gegaan, maar meer voor het detail. Enjoy!

Toegift!