Stoelendans, ronde twee

Met het voornemen ‘s-morgens ver voor vriendin zich zou melden, de kast tot bij de balkondeur te schuiven, viel ik donderdagavond in slaap. Tegen de klok van tweeën schrok ik wakker. ‘Muts,’ zei één van de dames Me, Myself of I tegen mij. ‘Die kast is 2.00m, de deur is 2.00m. Dat gaat niet passen.’... Lees verder →

Stoelendans zonder stoelen

Al een tijdje weet ik dat ik naast de badkamer en de keuken nog een aantal dingen in huis wil veranderen. Naast de aanschaf van een aantal nieuwe meubels betreft het vooral een stoelendans. Wel eentje zonder stoelen. Vrijdag staat fase één op het programma. De (lege) boekenkast van de slaapkamer naar het balkon verhuizen.... Lees verder →

Midden in de spits

Lang geleden was mijn plan om het werkritme zoveel mogelijk te bewaren. Op tijd naar bed, op tijd opstaan, en de activiteiten op een vast moment inplannen. Op tijd naar bed gaan bleek lastiger dan gedacht. Ineens bleek ik House leuk te vinden. Het werd winter. Op tijd opstaan voelde als onnozel. Waarom in een... Lees verder →

Weer wat opgeruimd

Zondagavond. Een uurtje voordat Zoon richting zijn werk vertrekt maakt hij zijn bed op.. Althans, dat poogt hij. Het schone dekbedovertrek denkt er heel anders over en creëert een scheur van heb ik jouw daar. Het is op. Totaal versleten. Na 15 jaar intensief gebruik niet meer te redden. Zijn tweede dekbedovertrek hangt kleddernat over... Lees verder →

Besuikerd

Hoewel ik mijn hand er niet voor omdraai om in mijn eentje in rap tempo een zak M&M's leeg te peuzelen, ben ik niet zo van de suiker. Ik nuttig mijn koffie, thee en havermout liever zonder. Omdat ik, sinds ik glutenvrij eet, ook niet meer bak, heb ik de suikervoorraad niet helemaal meer in... Lees verder →

Kilometervreter? Valt wel mee!

Zo lang ik mij kan herinneren, rijd ik tussen de 20.000 en 25.000 km per jaar. Voor mijn gevoel ben ik dan ook een ‘echte’ kilometervreter. Iemand die makkelijk in de auto stapt en overal naar toe scheurt. En dat doe ik ook. Makkelijk in de auto stappen en ergens naar toe rijden. Dat moet... Lees verder →

Duurzaam sokkenbeleid

Ik ben opgegroeid met gestopte sokken en maillots en had daar een gruwelijke hekel aan. Dan zat er ineens zo’n dikke bobbel in de buurt van je kleine teentje die je toch al wat krappe schoen nog krapper maakte. Het was een ware vreugde toen mijn moeder stopte met het stoppen van sokken. Niet voor... Lees verder →

Ik ben er uit… Denk ik..

Ondanks het druilerige weer moest ik dinsdag naar buiten. Ik heb nu eenmaal de afspraak met mijzelf gemaakt dat het weer geen belemmering mocht zijn om op de eerste van de maand geen foto’s voor Maand na Maas te maken. Het miezerde dus. Zachtjes. Toch trok ik mijn regenjas aan. Wind en waterdicht. Al snel... Lees verder →

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑