Loopbaan

Change of Plans

loopbaanOngeveer een jaar geleden kwam ik tot de conclusie dat ik niet meer blij werd van mijn werk. Begon ik aan de weg naar iets anders, iets beters. Ik bedacht een plan, nam afscheid van mijn werkgever en startte met een opleiding, Online Communicatie en Social media. Inderdaad, dat riekt naar omscholen.

Hoewel ik pas viereneenhalve maand werkloos ben, ben ik al wat langer thuis. In die tijd ben ik al tot de conclusie gekomen, dat er wat fouten in mijn plan zitten. Geen onoverkomelijke fouten. Het betreft met name het soort functies waarop ik zou reageren. ICT was over and out wat mij betreft. Nooit meer ICT, hoorde ik mijzelf zeggen.

Plannen zijn er om aangepast te worden. Zeker wanneer het een toekomstplan betreft. Zo komt het dat ik tegenwoordig, ik durf het bijna niet te zeggen, weer net zo vrolijk op ICT-functies, als op dit riekt naar omscholing-functies solliciteer. Zelfs mijn CV is daar weer op aangepast. Het schijnt te werken. Donderdag a.s. ga ik op uitnodiging van een ICT-detacheerder naar Rotterdam om over een eventuele gezamenlijke toekomst te babbelen. Niet omdat het moet, maar omdat ik daar blij van word. Wie had dat ooit gedacht.

Lifestyle

Badkamer- en keukenperikelen

Toet_vadkuipEens in de zoveel tijd gooi ik de inrichting van mijn huis om. De bank krijgt een andere plek, de tafel wordt een kwartslag gedraaid, het hoofdeinde van mijn bed wordt tegen een andere muur gezet. De laatste keer dat ik dat laatste deed, mijn bed verzetten, zag ik wat vreemde plekken op de muur tussen slaapkamer en badkamer. Ik vreesde voor lekkage. Na wat technische heren over de vloer te hebben gehad werd mijn vrees bewaarheid. De verzekeraar stuurde een expert om de oorzaak van de lekkage vast te stellen. Bij lekkage in de leidingen zouden de kosten voor hen zijn, anders mocht ik zelf voor de kosten opdraaien.

Je raad het al. Ik was de klos en kon gaan sparen. Dankzij de tips van zowel de expert als een bevriend bouwer, werd de oorzaak van de lekkage door Zoon hersteld zodat de schade niet groter zou worden. En er werd een oplossing gezocht zodat het vocht (langzaam maar zeker) uit vloer en wanden kon verdampen.

Dankzij deze oplossingen koos ik ervoor iets langer door te sparen, zodat ik niet alleen de badkamer, maar ook de keuken, die toen wat mankementen begon te vertonen, kan vervangen.

In 2017 had ik het geld bij elkaar. Helaas constateerde Zoon, die als automonteur de APK voor mijn auto aan het voorbereiden was, dat een aantal onderdelen op een laatste benen begonnen te lopen. Als ik geluk had kon de auto nog jaren mee, als ik pech had… Was net mijn hele bankrekening geplunderd en zat ik zonder vervoer. Een andere auto aanschaffen kreeg de prioriteit. Ik ging verder met sparen.

Eind 2018 had ik het geld wederom bij elkaar maar ik koos ervoor om een deel van het geld te gebruiken om een stukje hypotheek versneld af te lossen. Ik ging verder met sparen. Alleen, nu ik van een uitkering moet (mag) rondkomen, gaat het sparen wat minder snel.

Begin 2019 dacht ik het geld eind 2019 wel bij elkaar te hebben. Tot ik vorige week een financiële meevaller had. It’s now or never, dacht ik, en nam contact op met de bouwer om een afspraak te maken. Zit ik ineens weer volop in de badkamer- en keukeninspiratie. Ik hoef mij voorlopig niet te vervelen.;-) Als iemand nog leuke, inspirerende instagramaccounts weet dan hoor ik het graag.

Toet & Co (fictie)

Tijdreizigersparadinges

Toet en co‘Zeg Toet, is het jullie nog gelukt om het boek Sonja de Roversdochter terug te brengen zonder dat iemand in de bieb heeft gemerkt dat het weg was?’

Tot mijn verbazing krijg ik geen antwoord. ‘Toet, is het…’

‘Jaja, ik heb je wel gehoord,’ bromt Toet. ‘En?’ vraag ik. Vanuit mijn ooghoeken zie ik hoe Rozi en Moeltje wegkruipen achter een bloempot. Aan Toet’s snuitje te zien, zou hij ook graag wegkruipen. ‘Wat, euh, hebben ze in de bieb tegen je, euh,  gezegd? vraagt hij voorzichtig. Ik trek een wenkbrauw op, maar geef geen antwoord. Blijf hem strak aankijken. Ik zie hem langzaam bezwijken.

‘Nou kijk, wij gingen dus terug naar zaterdag middernacht. Om dat boek terug te zetten. Ennnneee…’

‘It was een beetje weird,’ doet Moeltje van achter de bloempot een duit in het zakje. ‘Ozze tijdmachine lag daar, maar wij wazze er niet,’ piept Rozi. ‘Maar we wisten waar we moesten zijn, dusss…’ Toet krabt eens achter zijn oor. ‘Er was alleen geen plekje vrij om het boek neer te zetten.’

‘No, because wie was nog aan het searchen. Not wie wie, maar de other wie. Onze eerste wie. Doe joe understand?’

Ik knik dat ik hem begrijp. ‘Jullie moesten wachten totdat jullie het boek opgehaald hadden, want er was geen plaats om het boek terug te zetten.’ Drie knuffels knikken van ja. ‘Werd het erg gezellig toen jullie jezelf tegenkwamen?’ vraag ik onschuldig. Drie knuffels schudden van nee. ‘We kwam in een ikea-vieze..,’begint Rozi. ‘Kwantum-fysieke,’ verbeterd Toet. ‘… wetenschappelijke fictie tijdreizigersparadinges terecht,’ vervolgt Rozi zijn verhaal.

‘Ai werd een beetje sqiezy end er liepen shivers down mai spine.’

‘Wat zijn onze oude ikjes ongeloofelijke Thomassen zeg. Zij, dus wij, dachten dat wij, niet zij, een grapje maakte,’ zegt Toet hoofdschuddend.

‘Maar wij zijn tenminste geen diefjes, en zij wel,’ besluit Rozi het ietwat wazige verhaal triomfantelijk.

‘Maar wat hebben ze in de bieb geze-hegd?’ vraagt Toet. ‘Waarover?’ vraag ik. ‘Over dat boek natuurlijk.’ ‘Niks lieffie. Ik was daar niet om over jullie actie te praten, maar voor een Walk&Talk.’ Drie knuffels kijken mij verbluft aan. Dan begint Toet te lachen. ‘Jij bent echt ons mens,’ zegt hij, en ik hoor de bewondering in zijn stem.

Mijn knuffels en ik, een match made in heaven.