Weekoverzicht (7)

Met een camera voor mijn ogen ziet de wereld er anders uit. Zie ik de wereld anders. Helaas lukt het mij niet altijd om dat andere beeld goed over te brengen. De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik dat ‘niet goed over brengen’ niet alleen op conto van mijn iPhone kan schuiven. Vandaar dat ik het gezegde, Oefening baart kunstin praktijk ga brengen door dagelijks te fotograferen. Ziehier het resultaat van de afgelopen week.

20181105_html

Maandag – Beetje spelen met HTML en dat huiswerk noemen. Heerlijk.

20181106_layout

Dinsdag – Nieuwe (gratis) blog lay-out gekozen. Dit keer volgens de regels van mijn studieboek. Niet ineens denken, deze lay-out voldoet niet aan al mijn eisen, maar ik vind ‘em zo mooi. Neen, eisen en wensen geformuleerd en mij daar strikt aan gehouden. Ik mis nog één wens. Helaas, maar het is niet anders.

20181107_schapen

Woensdag – Een rondje om de kinderboerderij gemaakt. De dames wilde schijnbaar graag op de foto, gezien het tempo waarin zij naar mij toe holde.

20181108_gmail1

Donderdag – Weer een binnendag. Deze stond in het teken van Gmail reorganiseren. Het systeem is nog niet waterdicht, maar daar zal ik mee moeten leren leven, ben ik bang.

20181109_pepernoten

Vrijdag – Na de Walk & Talk nog even door de stad gewandeld. De pepernotenwinkel trok. Ze verkopen daar glutenvrije pepernoten. Drie keer raden wie er ‘s-avonds misselijk was.. 😉

20181110_erwtensoep

Zaterdag – Opgewarmde snert is nog lekkerder dan verse snert. Vind ik dan!

20181111_wandelen

Zondag – Net als de rest van de week wat hangerig. De ervaring leert dat je van naar buiten gaan opknapt. Vandaag Ervaring haar zin gegeven en, ondanks de harde wind, een rondje gewandeld.

Zo groen als gras

Seepje wasnotenVoor mijn gevoel leef ik steeds groener. Nog even, ik ben zo groen als gras. Ik gebruik katoenen (en dus wasbare) inlegkruisjes. De wattenstaafjes zijn van biokatoen met een papieren schacht. Mijn make-up is niet op dieren getest.Ik scheid afval. Was met Seepje wasnoten. Gebruik daar waar het kan het eco-programma. Zet de wasmachine een paar graden lager. Droog de was op het wasrek in plaats van in de droogtrommel. Gebruik geen douchegel en shampoo meer maar een blok natuurlijke zeep. De verwarming staat een halve graad lager. Laat geen licht branden in ruimtes waar niemand is.

Ik pak eens wat vaker de trein, fiets of ga lopen. Ik koop bij voorkeur bio- of scharrelvlees. Let op waar de groenten vandaan komen. Probeer te voorkomen dat ik eten weg moet gooien. Gebruik van die herbruikbare groente zakjes. Breng bruikbare spullen naar de kringloop. Koop zo min mogelijk via internet en al helemaal niet uit de vervuilende landen. Gooi geen rommel op straat. Consuminder.

Natuurlijk zijn er nog 100.000 andere en betere dingen die ik kan doen. Toch ben ik voor mijn gevoel goed bezig.

Soms heb ik een dag als vandaag. Enigszins rillerig stap ik onder de douche vandaan. De wasmachine speelt een deuntje ten teken dat de witte was klaar is. Ik schuif de was uit het machine in een wasmand. Er blijft was uit het machine komen. Dit past nooit op het wasrek, denk ik, en onderdruk een rilling. Ik sorteer de natte was. Als ik klaar ben liggen er alleen nog handdoeken, zakdoeken en een theedoek in de mand. Ondergoed, sokken, vaatdoeken en ander klein spul zit weer in de trommel. Ik zet de droger aan.

Ineens voel ik mij niet meer zo groen. Eerder verdord. Een oud blaadje. Een beetje zoals het gras er van de zomer bijstond. Die gedachten geeft hoop. Na een paar fikse regenbuien is het gras weer heerlijk opgefleurd. Groener dan groen geworden.

Die ene keer de droger gebruiken zal ‘t em niet doen, probeer ik het voor mijzelf goed te praten. Een drogredenering. Ik weet het. Als iedereen zulke gedachten sprongen maakt, gaat de wereld langzaam aan de mensheid ten onder. Oh wacht, dat gebeurt al.

Maar desalniettemin het milieutechnisch gezien niet de juiste stap was, is het wel een lekker gevoel dat al dat kleine spul droog en wel in de kast ligt. Dat ik daar geen omkijken meer naar heb.

En morgen… Morgen ben ik weer groen. Beloofd!

de Bibliotheek Venlo: Walk & Talk

Walk_en_Talk.png

Eén van mijn oude liefdes is ‘de bieb’. Zonder dat instituut was mijn jeugd niet half zo leuk geweest. Om over mijn eerste werkervaring nog maar te zwijgen. Door omstandigheden verloor ik de bieb uit het oog. Tot een paar maanden geleden. In de trein van A naar B trof ik twee bibliotheekmedewerkers. Gefascineerd door hun gesprek ging ik de volgende dag op Google-jacht en werd getroffen door de veranderende rol van de openbare bibliotheek, inclusief haar plaats binnen de samenleving. Ik richtte mij met name op de Bibliotheek Venlo. Tussen alle, door hen georganiseerde activiteiten, zag ik de Walk & Talk staan. De omschrijving van dit evenement sprak mij enorm aan. In september was ik er nog niet aan toe, maar toen ik van de week de aankondiging voor de bijeenkomst van november voorbij zag komen, wist ik waar ik vrijdag 9 november tussen half tien en half twaalf zou zijn!

Walk & Talk is dé koffiepauze voor werkzoekenden. Elke maand kun je bij ons terecht voor praktische tips, goede ervaringen en praktijkvoorbeelden die jou kunnen helpen in je zoektocht naar werk.

Zoals gezegd is de bieb een oude liefde en oude liefdes roesten niet. Aldus het gezegde. Ik ben denk ik al 25 jaar niet meer in een bibliotheek geweest maar toen ik er vandaag naar binnenliep, was het of ik 35 jaar terug in de tijd was. Nee, dat is geen vertyping. Ondanks alle vernieuwingen zoals computers (ja lieve lezers, ik ben al zo oud) en de koffiecorner, voelde het als thuiskomen. Of misschien had ik dat gevoel wel dankzij die vernieuwingen. Ik ben nu eenmaal een koffieverslaafde ICT-er.

Walk & Talk

Ik was niet de eerste die het zaaltje binnenliep. Uiteindelijk waren we met twaalf man/vrouw. Op het programma stond: de do’s en don’ts bij het opstellen van de CV en sollicitatiebrief. Het plan was om na het aanhoren van de tips praktisch aan de slag te gaan. Plannen zijn er om gewijzigd te worden. In mijn onschuld vroeg ik, of iedereen elkaar al kon of dat er met een voorstelrondje werd begonnen. Ik bleek niet de enige (relatieve) nieuweling en er werd gestart met een voorstelrondje.

Het werd een rondje van dik twee uur. In die twee uur hoorde ik twaalf verschillende verhalen, allemaal in hun eigen stadia van werkzoekende, allemaal met hun eigen emoties. Ondanks, of misschien wel dankzij, het feit dat het een voorstelrondje was, vlogen de praktische en zeer bruikbare tips met betrekking tot CV en motivatiebrief, over tafel. Het was, ondanks dat we niet aan het geplande programma zijn toegekomen, een ontzettend leerzame ochtend. Een ochtend die mij aan het denken heeft gezet. Wat mij betreft een evenement dat voor herhaling vatbaar is. Beter gezegd: IJs en weder dienende, ben ik er de volgende keer weer bij.