Augustus challenges maand

Augustus bleek een goede maand om aan challenges mee te doen. Ik had er deze maand drie. Slow Fashion Season, mijn stoppen met snaaien en schranzen exemplaar en de Charmed Getting Things Done Bootcamp en twee van deze challenges heb ik deze maand tot een goed eind weten te brengen. Schijnbaar heb ik wel iets met peer-pressure.

Slow Fashion Season

In juni ben ik gestart met Slow Fashion Season en beloofde drie maanden lang, van 22 juni tot 22 september, geen nieuwe kleding te kopen. Tweedehands kleding mag wel. Hoewel ik in juni heel hard roeptoeterde dat deze challenge een makkie was, omdat er bij de kringloop heel leuk spul hangt, had ik vooral zoiets van, ik heb niets nodig, dus ik hoef echt niet naar de kringloop toe. Uiteindelijk had ik wel wat nodig, en dat leverde mij een enorm leuk jasje op. Alleen jammer van die hittegolf deze maand. Daardoor heb ik er nog niet mee kunnen pronken.

Stoppen met snaaien en schranzen

In eerste instantie gaf ik mijzelf 30 dagen de tijd om het snaaien en schranzen af te leren. Zou het lukken, mocht ik als beloning een Japanse planner voor 2020 aanschaffen. Rond dag 20 had ik het even zwaar en verlengde de termijn naar 50 dagen. Die zitten er op, dus deze challenges ligt achter mij. Het niet meer snaaien en schranzen, en het negeren van suikers, begint al een gewoonte te worden. Voorlopig moet ik dus nog wel een beetje opletten.

Wat de beloning betreft: die heb ik op dag 34 al besteld. Zonder keuzestress. Ik twijfelde tussen drie versies maar uiteindelijk was er nog maar één versie leverbaar vanuit de pre-order. Aangezien onduidelijk was of dit bedrijf nog een tweede bestelling bij de leverancier kon/mocht plaatsen en zo ja, per wanneer, heb ik maar meteen op bestellen gedrukt. Over een maandje hoop ik mijn beloning in handen te hebben.

CharmedGTD bootcamp

Ook hier heb ik mij met verve doorheen geslagen, al zeg ik het zelf. Zoals vaste lezers weten, vecht ik nog wel eens met mijn plan proces. Ik maak vaak een zooitje van mijn (privé) planning. Ik ben een aan social media verslaafde deadline junkie en dat maakt dat ik wat minder (understatement) productief ben dan ik zou wensen. Dankzij de challenge heb ik wat wijzigingen aangebracht in mijn plan proces. Zo heb ik mijn week verdeeld in werktijd en vrije tijd, mijn werkzaamheden op gelijke wijze verdeeld, en probeer ik meer met week-en dagdoelen te werken, dan uitsluitend to-do’s. Voor meer uitleg, zie onderstaand vlog.

Deze challenge heeft er verder toe geleid dat de regelmaat in mijn slaaptijden deels is hersteld, ik weer tijd vrijmaak om te mediteren en te lezen, ik alle social media meldingen uit heb staan en dankzij een poweruurtje alle kleine k-klusjes, van die klusjes die ik graag voor mij uitschuif, afgehandeld heb.

Een aantal van de door @MissTrenchcoat bedachte opdrachten heb ik niet gedaan. Zo luister ik maar zelden naar muziek, dus een productiviteits playlist maken, is aan mij niet besteed. Net zo min als het luisteren naar een podcast in plaats van naar de TV te kijken. Ik kijk namelijk nauwelijks TV, dus….

Wat ik ook niet heb gedaan, tenminste niet speciaal voor deze challenge, is het opmaken van mijn bed zodra ik daar uitgerold ben. Dat doe ik namelijk al heel lang. Niet omdat ik ooit gelezen heb dat alle super productieve mensen dat doen. Mijn bron is wat euh banaler. In één van de afleveringen van CSI lopen Sara en Nick samen een slaapkamer in als onderdeel van hun sporenonderzoek. Het is er nogal een zooitje, waarop Sara zegt, ‘Door dit werk maak ik mijn bed op voordat ik van huis ga. Ik wil niet dat, mocht er met mij wat gebeuren, mensen door mijn zooi moeten harken.’

Niet dat ik verwacht een moordslachtoffer te worden. Mijn handelen valt veel in de categorie zorg dat je altijd schoon en fatsoenlijk ondergoed aan hebt want mocht er wat gebeuren zodat je naar het ziekenhuis moet, schaam je je tenminste niet dood voor je ondergoed! Een geliefde uiitspraak van mijn moeder. 😉

Mijn challenges successen maken dat ik mij niet schuldig voel over het loslaten van mijn social media kalender. Het leven moet wel tenslotte wel leuk blijven. Er moet al zoveel!

Wat ik heb geleerd van het maken van vlog #2

Nog voor vlog #1 via mijn blog aan het grote publiek gepresenteerd was, was ik al bezig met een volgend vlog. Ik dacht na over mogelijke onderwerpen, een andere manier van presenteren, en editten. Zeker dat laatste had ik voor vlog #1 nauwelijks gedaan. Na -tig mislukte pogingen, had ik uiteindelijk het verhaal in één take opgenomen en alleen voorzien van titel en aftiteling. Iets met te weinig geduld en een edit programma dat op een Chromebook net iets minder kan dan op een echte laptop.

De feedback die ik naar aanleiding van vlog #1 kreeg, bevestigde wat ik zelf al had bedacht. Niet slecht voor een eerste poging, maar te lang, te statisch en het geluid was ook niet helemaal juh van het. Bovendien was het, zeker voor mensen die mij kennen, duidelijk dat ik mij niet helemaal senang voel zo voor de camera. 

Je kunt je afvragen of het, zeker gezien de technische verbeterpunten, wel slim was om als onderwerp van vlog #2 voor de registratie van een balkon make over te gaan. Licht, geluid en camerahoek zijn buiten nog lastiger te regelen dan binnen. Ik besloot niet te lang bij de vraag stil te staan, en er voor te gaan. Vooral omdat ik een vrij ambitieuze social media kalender, met als startdatum 25 juli, had opgesteld. 

SocM kalender 1

Te ambitieus, realiseerde ik al snel. Dinsdag 23 juli, rond de klok van elven, om precies te zijn. Alle video opnamen van maandag bleken dankzij achtergrondgeluid mislukt, het edit programma wat ik voor vlog #1 had gebruikt wilde niet meer opstarten, en de opnamen van dinsdagochtend waren ook voorspoedig verlopen. Iets met een verkeerde camera instelling waardoor de helft van het werk al klaar was, zonder dat er ook maar één beeldje film was. 

Even overwoog ik de boel de boel te laten. Het bijltje erbij neer te gooien nog voordat ik een boomstam in zicht had. Vlog #1, het youtube kanaal She’s Changing Lanes en de verwijzing in Woord In Beeld (6)  te verwijderen, en net doen of mijn neus bloed. Ik? Vloggen? Hoe kom je dáááár nou bij. Dat heb je vast gedroomd!

Ik had slechts tien minuten nodig om mij te herpakken. Daarna ging ik er, ondanks de hitte, weer voor. Wel duurde het nog twee dagen voordat ik inzag dat mijn social media kalender te ambitieus is. Filmen kost mij (momenteel) 10x meer tijd dan schrijven.  De nieuwe kalender, met ingangsdatum 1 augustus, ziet er als volgt uit. SocM kalender 2

Maar goed, het moge duidelijk zijn, dat ik niet alleen last heb gehad van mijn over-ambitieuze social media kalender. Hieronder een opsomming van de overige foutjes, missertjes, blunders en lessons learned.

  • Ook al weet je 100% zeker dat je opname is mislukt omdat de vuilnisophalers met veel kabaal een klikko legen, de vuilniswagen piepend achteruit rijdt, spelende kinderen bijbehorende geluiden maken, er hiphopmuziek uit een openstaand auto raampje schalt, of in de verte sirenes hoorbaar zijn, bekijk en luister de opname wel terug. Misschien hoor je nog wel meer ongewenste geluiden, zoals het fluiten van de wind in de microfoon en besluit je daardoor eerder om de introductie binnen te filmen.
  • Natuurlijk is de belichting super wanneer de zon langzaam over de schutting heen je gezicht verlicht. Alleen jammer dat je daardoor je ogen zo ver dicht knijpt, dat je geen ogen meer hebt.
  • Controleer na een set-wijziging en/of het standby zetten van je telefoon, of de camera van je telefoon nog op video staat anders heb je in plaats van vijf filmpjes waaruit je de leukste shots kunt kiezen, slechts vijf foto’s van close close up van kippig kijkende vrouw, aka jijzelf.
  • Let op de camerahoek. Je kan wel roepen dat je achterkant je mooiste kant is, en dat geldt wellicht ook nog wanneer je jurk met petticoat eronder draagt, maar al werkend op je balkon, gekleed in tenue de balconia, gaat die vlieger niet op.
  • Bedenk dat wanneer je geconcentreerd bezig bent, je gezicht in standje normaal schiet. Die stand staat ook wel bekend als resting bitch face. Niet charmant dus, en dat is nog zwak uitgedrukt.
  • Ook al hangt je telefoon in de schaduw van de parasol, wanneer het op het balkon een graadje of 40-45 (misschien wel warmer) is, raakt je telefoon oververhit en gaat de camera op zwart. 
  • Het is altijd druk bij het tuincentrum, ook als de mussen gebakken eieren leggen. Opnames zonder innocent bystanders vast te leggen, is niet mogelijk. 
  • Zorg altijd voor een back up plan wanneer de weersomstandigheden dusdanig zijn, dat je niet het gewenste materiaal kunt schieten. 
  • Gebruik je een nieuw edit programma controleer dan vooraf aan the big day with a deadline even wat er met je werk gebeurt wanneer het programma onverhoopt sluit. Nu was ik alles kwijt, en heb woensdagavond edit-programma nummer drie gebruikt. Minder mogelijkheden dan programma twee (daarom nu geen voice over terwijl dat wel de bedoeling was), en helaas weer met watermerk. Maar goed, ooit gaat het lukken. Denk ik.

Dat was het wel voor vandaag. Dan wens ik iedereen, die na bovenstaande het nog aandurft, veel kijkplezier.  

Even snel tussendoor

Zondag 14 juli

Slecht geslapen. De hele dag als een natte dweil op de bank gehangen. Niet vooruit te branden.

Maandag 15 juli
Na tien uur slapen wakker geworden met oor- en keelpijn en een hittegolf aandoende koorts. De bank was wederom mijn beste vriend.

Dinsdag 16 juli

In het kader van you are a wannabe social media expert and you know it ervoor gezorgd dat ik overal (ahum) She’s Changing Lanes heet. Als ik het over overal heb, dan bedoel ik mijn blog, de bijbehorende Facebook-pagina, mijn Instagramaccount en …. tromgeroffel … mijn YouTube kanaal. YouTube kanaal? zie ik jullie denken. Maar jij vlogt toch niet. Sinds dinsdag wel! Het hoe en waarom vertel ik in mijn eerste vlog.

Woensdag 17 juli
Dat vloggen lijkt zo simpel, maar is lastiger dan gedacht. Take tweehonderden zesenveertig (overdrijven is ook een vak) was dusdanig goed gelukt dat ik deze zonder al te veel editten heb kunnen uploaden. Dat editten had ik beter wel kunnen doen, want eigenlijk is dit eerste exemplaar te lang. En te statisch. Maar de kop is er af!!

Donderdag 18 juli

Weer eens gesolliciteerd. Hele CV over moeten typen in één of ander portaal. Normaal een reden om te denken, laat maar. Dit keer dus niet want a) kei leuke functie en b) ik heb op het portaal nog twee leuke vacatures ontdekt. Bovendien is het voor een goed doel. 

Vrijdag 19 juli

Hebben jullie de commotie rondom de Faces app meegekregen. Dé app waarmee je jezelf op foto kunt verouderen? De privacyvoorwaarden zijn nog soepeler dan die van bijvoorbeeld Facebook, waardoor je zo ongeveer de hele inhoud van je telefoon aan de makkers overhandigd. Enfin, ik heb die app helemaal niet nodig. Ik weet, dankzij lieve familieleden die mij daar bij elke ontmoeting weer op wijzen, dat ik steeds meer op mijn moeder ga lijken.

Toch was ik niet voorbereid op de actie van Google Foto. Bij het open van Google Foto bood de Google Assistent aan een selfie animatie te maken. Niet nadenkend klikte op start. De eerste foto die de Assistent toonde was er eentje van Mam, een dag of vijf voor haar overlijden. Compleet met zuurstofslang. Dank je wel Google ;-/. Ik heb de animatie meteen uitgezet. Op je moeder lijken is niet erg, maar er zijn grenzen. 

Zaterdag 20 juli

Wederom bij Plieger, de sanitair specialist,  binnengewaaid. Ik verbouw op een budget, en wat ik uitgezocht had, past niet helemaal binnen dat budget. In goed overleg met de verkoper een paar aanpassingen doorgevoerd, waardoor ik nog steeds een hele mooie badkamer krijg, maar voor mij wel betaalbaar. Fijn wanneer mensen met je meedenken (en niet op je gemoed spelen).