Wij doen niet aan breedbeeld!

‘Dat huisje! Pffff... ' ‘Die foliantenslurf!’ De Boyszz rollen over de bank van het lachen, terwijl zij de pagina met foto's die ik nu op mijn blog gebruik, bekijken. En dan… ‘Where is our foto?’ ‘Ja, waar is onze foto?’ 'Is er voor ons hier geen plaats meer?’ Drie paar zwarte kraaloogjes kijken mij aan.... Lees verder →

WinterGedicht (Moeltje)

  Sneeuw dwarrelt zachtjes Een prachtig gezicht De wereld wordt mooi Door de sneeuw die er ligt   The snow may look cool But it's freezing cold outside Ai stee lekker binnen With my friends by my side   Nee Toetje Doe niet zo eigenwijs Don't go outside It's to cold for fluffy mice  ... Lees verder →

Sneeuwpret!?

Verrukt kijken de drie knuffels naar de traag vallende sneeuwvlokken. ‘Wat wordt de wereld mooi!,’ verzucht Rozifantje. ‘Kom, we gaan buiten spelen,’ jubelt Toet. Hij laat zich van de vensterbank glijden en rent naar de balkondeur. Rozi en Moeltje voegen zich bij hem. Bereidwillig maak ik de balkondeur open. Een windvlaag bedelft de Boysz onder... Lees verder →

Vriendsjip

  ‘Weet joe, ai was aan hed denken over det wie magisch sein. End ai herinner mai een time det ai was ook magical. Det was wen Son was nog maor klein and ai werd his best vriend. But ai hef no herinnering aan being magisch voor det time. End when ai lag on top... Lees verder →

Zijn wij magisch?

Drie paar kraaloogjes kijken mij aan, wanneer Toet deze vraag stelt. 'Ik vermoed dat jullie anders zijn dan de meeste knuffels, maar zeker weten doe ik dat niet,’ antwoord ik aarzelend. ‘Wat is dan anders?’ Ik kijk Toet aan. ’Ik vermoed dat niet iedereen dit soort gesprekken met de huisknuffels heeft,’ mompel ik. ‘En volgens... Lees verder →

Ik ben een krokodil!

Hap! Snap! Klap! Verbaasd kijk ik om mij heen om de oorzaak van het geluid te achterhalen. Naast mij staat een klein, roodharig meisje met een boos gezicht. Ik glimlach naar haar. Zij reageert niet. Maar zij hapt, snapt en klapt ook niet naar mij. Ik kijk weer voor mij uit, in afwachting van de... Lees verder →

Kerstmis is gekomen….

Zo heb je een huis vol knuffels, en zo is er geen knuffel meer te bekennen. Dinsdag waren zij boos, woensdag vermist, donderdag had ik politie over de vloer en vrijdag, na een berichtje op Facebook, kreeg ik een berichtje dat de jongens in het ziekenhuis gesignaleerd waren en dat er maandag verder gezocht zou... Lees verder →

Digitale zoektocht naar de Boysz

Ik besloot de tip van Zo Simpel is dan Geluk op te volgen en plaatste een bericht op Facebook. De steunbetuigingen vlogen mij om de oren, maar niemand had de Boys gezien. Om moedeloos van te worden. En toen, een klein uurtje geleden, ontving ik een messenger bericht voorzien van een foto van één van... Lees verder →

Zoektocht naar de Boysz

Nu ik zeker wist dat de Boysz zich nergens in huis verstopt hadden, belde ik 112. ‘De Boysz zijn verdwenen!,’ zei ik tegen de vriendelijke stem aan de andere kant van de lijn. 'Hoe lang al, en hoe oud zijn de jongens?,' kreeg ik te horen. ‘Eens kijken, Toet is zes, Rozi vier en Moeltje... Lees verder →

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑