Orchidee

‘Kijk, kijk, kijk dan toch!’ Rozi's stem schalt door de kamer.  Plat op zijn gat zit hij op de vensterbank naar buiten te kijken. Toet en Moeltje laten het puzzeltje waar zij mee bezig zijn het puzzeltje en rennen de kamer door. Via de stoel die onder het raam staat, klimmen zij op de vensterbank.... Lees verder →

Tijdreizigersparadinges

‘Zeg Toet, is het jullie nog gelukt om het boek Sonja de Roversdochter terug te brengen zonder dat iemand in de bieb heeft gemerkt dat het weg was?’ Tot mijn verbazing krijg ik geen antwoord. ‘Toet, is het…’ ‘Jaja, ik heb je wel gehoord,’ bromt Toet. ‘En?’ vraag ik. Vanuit mijn ooghoeken zie ik hoe... Lees verder →

Snailmail

Hangend op de bank zak ik af en toe weg in een koortsige droom. Regen en wind zingen rond het huis. Op de achtergrond hoor ik de Boysz zachtjes praten. ‘Email is te gewoon,’ hoor ik Toet zeggen. ‘Luchtpost overdreven,’ piept Rozi. ‘Ai don't hef un stemp, so gewone post is out of the question.... Lees verder →

WE-300: Klieren

‘Hoe bedoel je, ik heb het niet goed begrepen?’ Stampvoetend staat de kleine muis voor mij. Mijn opmerking dat Toet het principe lidmaatschap niet helemaal heeft begrepen valt duidelijk niet in goede aarde. ‘Het staat er echt. Onder de achttien jaar is het gratis. ‘Wij hebben dus niets fout gedaan.’ Met een driftig gebaar draait... Lees verder →

De Boysz ontdekken de bibliotheek

‘Maar, vragen jullie je misschien af, waar is dat boek dat de Grote Vriendelijke Reus heeft geschreven? Hier is het. Ik heb het jullie net voorgelezen.' Met een klap slaat Toet het boek dicht. 'Morgen zoeken we het volgende boek uit,’ zegt hij. Zijn twee vriendjes knikken blij. ‘It's knep how joe read de books... Lees verder →

Wij doen niet aan breedbeeld!

‘Dat huisje! Pffff... ' ‘Die foliantenslurf!’ De Boyszz rollen over de bank van het lachen, terwijl zij de pagina met foto's die ik nu op mijn blog gebruik, bekijken. En dan… ‘Where is our foto?’ ‘Ja, waar is onze foto?’ 'Is er voor ons hier geen plaats meer?’ Drie paar zwarte kraaloogjes kijken mij aan.... Lees verder →

WinterGedicht (Moeltje)

  Sneeuw dwarrelt zachtjes Een prachtig gezicht De wereld wordt mooi Door de sneeuw die er ligt   The snow may look cool But it's freezing cold outside Ai stee lekker binnen With my friends by my side   Nee Toetje Doe niet zo eigenwijs Don't go outside It's to cold for fluffy mice  ... Lees verder →

Sneeuwpret!?

Verrukt kijken de drie knuffels naar de traag vallende sneeuwvlokken. ‘Wat wordt de wereld mooi!,’ verzucht Rozifantje. ‘Kom, we gaan buiten spelen,’ jubelt Toet. Hij laat zich van de vensterbank glijden en rent naar de balkondeur. Rozi en Moeltje voegen zich bij hem. Bereidwillig maak ik de balkondeur open. Een windvlaag bedelft de Boysz onder... Lees verder →

Vriendsjip

  ‘Weet joe, ai was aan hed denken over det wie magisch sein. End ai herinner mai een time det ai was ook magical. Det was wen Son was nog maor klein and ai werd his best vriend. But ai hef no herinnering aan being magisch voor det time. End when ai lag on top... Lees verder →

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑