De Boysz ontdekken de bibliotheek

toet_bril‘Maar, vragen jullie je misschien af, waar is dat boek dat de Grote Vriendelijke Reus heeft geschreven? Hier is het. Ik heb het jullie net voorgelezen.’

Met een klap slaat Toet het boek dicht. ‘Morgen zoeken we het volgende boek uit,’ zegt hij. Zijn twee vriendjes knikken blij. ‘It’s knep how joe read de books toe ons.’ ‘Ik vind de stemmetjes zo leuk,’ piept Rozifantje. Met een blos neemt Toet de complimenten in ontvangst.

De volgende ochtend klimmen de Boysz in de boekenkast. Daar staan niet zo gek veel boeken die voor alle drie de jongens geschikt zijn. ‘Brief voor de koning en dat Zwarte Woud hebben we gehad,’ mompelt Toet. ‘Het malle ding van bobbistiek ook, net als alle delen van Winnie de Poeh,’ piept Rozi. ‘De griezelbussen end Harry Potter are a beetje te scary for me,’ bloost Moeltje. ‘Wil je Wind in de wilgen nog eens doen,’ bedelt Rozi. Toet schudt van nee. ‘Da’s niet leuk, twee keer hetzelfde.’ De Boys kijken elkaar aan. Hoe gaan ze dit oplossen?

‘Wat zoek je?’ vraagt Toet. Ik heb de site van de bibliotheek open staan op het onderdeel abonnementen. ‘De prijs van een abonnement,’ antwoord ik. ‘Wat kan je daarmee?’ ‘Boeken lenen Toet.’ De zon schijnt op mijn scherm en maakt het lezen onmogelijk. Ik klap de laptop dicht en trek mij met een boek terug op het balkon. ‘s-Avonds pak ik de laptop. Internet start op met de pagina Abonnement voor de jeugd. Bijzonder, denk ik, en surf naar Facebook.

‘Ik weet hoe we aan andere boeken kunnen komen!’ Met een brede grijns kijkt Toet zijn vriendjes aan. ‘Wij gaan naar de bibliotheek.’ ‘Bi-bli-o-theek? Wot is det?’ ‘Een gebouw vol met boeken,’ knikt Toetje. ‘Zoals een boekenwinkel?’ piept Rozi. ‘Ja. Alleen koop je daar geen boeken, maar leen je ze. Gratis. Omdat we nog geen achttien zijn.’

Snel stappen de Boysz in hun tijdmachine. ‘Bibliotheek Venlo, midden in de nacht,’ joelt Toet. Met een flits verdwijnt en verschijnt de tijdmachine.

‘Mijn kind,’ zei Lovis. ‘Wat zijn je haren nat. Ben je uit zwemmen geweest?’ hoor ik Toet voorlezen. Wat leuk, denk ik, Ronja de roversdochter. Het duurt even voordat het tot mij doordringt, dat ik dat boek niet in bezit heb. Ik zie de barcode van de bibliotheek op de kaft zitten en weet, het is de hoogste tijd een hartig woordje met Toet te wisselen.

¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤

Dit blog is geschreven in het kader van de schrijfuitdaging van Schaap Schrijft. Voor spelregels, deelname en het lezen van de bijdragen van anderen, klik hier. Ik heb er voor gekozen, om de hoofdrol in mijn bijdragen aan deze schrijfuitdaging toe te bedelen aan Toet en zijn vrienden. Toet is een Cliniclown-muisje met een eigen willetje, Rozifantje is een creatie van Appelig (en daarmee one-of-a-kind) en Moeltje is lang geleden in het koffertje van Zoon mee naar Nederland gekomen en verblijft hier min of meer illegaal.

Wij doen niet aan breedbeeld!

Toet en co‘Dat huisje! Pffff… ‘

‘Die foliantenslurf!’

De Boyszz rollen over de bank van het lachen, terwijl zij de pagina met foto’s die ik nu op mijn blog gebruik, bekijken. En dan… ‘Where is our foto?’ ‘Ja, waar is onze foto?’ ‘Is er voor ons hier geen plaats meer?’

Drie paar zwarte kraaloogjes kijken mij aan. Vragend, maar niet alleen dat. Rozi kijkt verdrietig, bij Moeltje zie ik wat verbazing en Toet… Die kleine driftkikkermuis kijkt boos.

‘Natuurlijk is er een plekje voor jullie ingeruimd op mijn site,’ antwoord ik luchtig. Die pagina is om de fotografen te bedanken voor de mooie foto’s die ik op mijn site mag gebruiken. Foto’s van jullie, die maak ik altijd zelf. Dus dan hoef ik niet na te denken over auteursrechten.

De Boyszz lijken gerustgesteld. Gaan weer spelen. Ineens hoor ik, ‘Snel. maak een foto’. Met de telefoon in mijn hand loop ik naar de hoek van de kamer waar ik Toet net hoorde. Waar ik een hoop gekreun en gezucht vandaan hoor komen. ‘Schiet nu op,’ bromt Toet. ‘Die bonen van Moeltje, die zijn loeizwaar’. ‘Don’t trek zo hard aan mai ear, little elifrant. Det hurts’.

‘Kunnen jullie niet ergens naast elkaar gaan zitten?,’vraag ik. Dan kan ik een foto in de breedte maken. Net als de andere foto’s.

Het is even stil. En dan, ‘Zit niet te zeuren, die beer is keizwaar!’. ‘Hurry up, my ears vallen er bijna af.’ ‘Wij doen niet aan breedbeeld!’. ‘Ja wai doen not aan breedbeeld!’ Ik knip. Net op tijd, want met een diepe kreun en een langgerekte kreet, stort de knuffeltoren in.

Vandaar, op hun verzoek, een afslankende foto’s van de Boyszz. Toegevoegd aan de pagina. Omdat zij het zeuren langer volhouden dan ik het weigeren. En zij het wachtwoord van mijn site hebben.

∋∋≈≈≈∈∈

Even voorstellen: Toet is een Cliniclown-muisje met een eigen willetje, Rozifantje is een creatie van Appelig (en daarmee one-of-a-kind) en Moeltje is lang geleden in het koffertje van Zoon mee naar Nederland gekomen en verblijft hier min of meer illegaal.

WinterGedicht (Moeltje)

toet_schaap-schrijft

 

Sneeuw dwarrelt zachtjes

Een prachtig gezicht

De wereld wordt mooi

Door de sneeuw die er ligt

 

The snow may look cool

But it’s freezing cold outside

Ai stee lekker binnen

With my friends by my side

 

Nee Toetje

Doe niet zo eigenwijs

Don’t go outside

It’s to cold for fluffy mice

 

Moeltje sprak

Tegen een dovemansoor

Toetje voerde zijn plan

Vastberaden door

 

Zijn staartje raakte de grond

Turned into ice

Moeltje zei het je toch

It’s no weather for little mice

 

Toet came inside

Met een ijskoud gezicht

And my little elifriend

Hef de door snel gedicht

 

∈≡≡≡≡≡≡∋

‘Yeah, wai hef het gedaan. Wai hef a poem over de winter gemaakt. End wai hef zelfs dat strange weurd ‘gedicht’ gebruikt.’ Toet het Cliniclown muisje en Rozifantje, de Appelig creatie, kijken hun illegaal hier wonend Amerikaanse vriendje eens aan. Maar hij kijkt zo blij, dat zij beide niet het hart hebben om hem te vertellen dat ‘gedicht’ geen werkwoordsvervoeging is van het woord ‘dichtmaken’.  En zo komt er een einde aan hun bijdrage aan de 10e schrijfuitdaging van Schaap Schrijft. Voor spelregels en deelname, klik hier.