Not amused

PlannenTotdat ik met She’s Changing Lanes begon, heb ik altijd, naar volle tevredenheid, gebruik gemaakt van de gratis versies van Blogger of WordPress. Omdat ik in eerste instantie wat meer van plan was met de website She’s Changing dan alleen bloggen, ging ik dit keer voor een betaalde versie. Ik koos voor het premium abonnement en mocht €96 voor een jaar afrekenen.

Voordelen: geen advertenties, een eigen domein registreren, kiezen uit alle thema’s, en zelf advertenties plaatsen. Met name dat laatste sprak mij wel aan. Helaas. De advertenties via WordAds zijn vooral gericht op de Amerikaanse markt. Om aan te sluiten bij Nederlandse advertentie-opties heb ik Google Analytics nodig maar de plugin die je daar voor nodig hebt, kan je (tegenwoordig) alleen nog installeren wanneer je een business abonnement (á €300 p/j) hebt.

Aangezien ik waag te betwijfelen dat ik dat bedrag aan reclame opbrengsten binnen kan schrapen, en bloggen vooral een hobby is, deed ik een stapje terug qua abonnement. Ik heb nu een personal abonnement á €48 per jaar. Mijn blog is nog steeds reclamevrij, ik heb nog steeds een eigen domeinnaam en met een gratis thema kan ik ook prima uit de voeten.

Tijdens mijn lessen over webdesign leerde ik dat 30% van alle websites worldwide gemaakt zijn met WordPress en dat WP daarmee de marktleider is. Dat schijnt ook bij WP te zijn doorgedrongen. Van de week ontving ik een mailtje met de melding dat vanaf 19 december de registratie van het eigen domein geen onderdeel meer uitmaakt van het personal abonnement. Bij de volgende verlenging ben ik €48 kwijt voor het personal abonnement en nog eens €26 voor de domeinregistratie. Verleng ik voor 18 december mijn abonnement, dan kan ik nog één jaar gebruik maken van domeinregistratie en personal abonnement voor €48.

Om een lang verhaal kort te maken: Ik heb weer een besparing op mijn budget gevonden. Als de domeinregistratie toch geen onderdeel meer uitmaakt van het personal abonnement, heb ik dat abonnement ook niet meer nodig. Dan verschijnt er maar reclame op mijn blog.

Dat ik dan ook de domeinregistratie kwijt raak, so be it. Als mensen sheschanginglanes.com kunnen vinden, lukt het vinden van de versie sheschanginglanes.wordpress.com vast ook wel. Vanuit die gedachten heb ik het abonnement en de domeinregistratie vandaag stopgezet. Waarschijnlijk vindt de wijziging ergens eind april plaats.

Iets zegt mij, dat dit niet de bedoeling was van WordPress. 😉 Mocht ik tzt compleet gestoord worden van de advertenties, kan ik altijd weer terug gaan naar Blogger. Wiebeltjes.blogspot.nl bestaat nog steeds!

Toch digitaal

636673537507350075-doctor-who-s11-costume-reveal

Ik moet eraan geloven. Er komt een mediabox in huis zodat wij naar digitale TV kunnen kijken. Niet dat ik dat perse wil, maar ik word er door mijn provider toe gedwongen. Nou ja, als ik TV wil blijven kijken.

Toen ik in 2011 ging verhuizen, ging ik al voor een alles-in-één pakket inclusief digitale TV. Ik bestelde alleen het kastje niet. Zoon en ik zijn niet van die TV-kijkers, en ik zat niet te wachten op nog een ontsierend ding op de TV kast.

Het laatste jaar was het mij al opgevallen dat bepaalde zenders erg flets en wiebelig op mijn scherm verschenen. Veel fletser en wiebeliger dan wanneer ik via internet of de app keek. Zal wel door de TV komen, dacht ik, en bleef gewoon naar wiebelig beeld kijken.

Mijn moeder kwam te overlijden en haar nog vrij nieuwe TV verhuisde naar mijn huis. De eerste weken leek ik gelijk te hebben. Alle zenders kwamen helder binnen. Dat duurde ongeveer een week en daarna was het uit met de pret.

Er kwam een nieuwe serie van Dr Who op de BBC en ik realiseerde mij dat die zender niet op mijn TV zat. Via internet was het beeld niet geweldig dus nu kijk ik via de iPad. Niet ideaal, maar een mens moet toch wat.

Het werd maandag 12 november. Na zijn week vakantie ziek thuis doorgebracht te hebben vertrok Zoon richting zijn werk. Twee uur later was hij weer thuis. Het zweet stond duimdik op zijn voorhoofd, hij was rillerig, spierpijn etc. Griep dus.

Zoon brengt de meeste tijd die hij thuis is in zijn kamer door. Wanneer hij gaat werken, zet hij het raam open, zodat zijn kamer kan luchten. Die twee uur was veel te kort. ZIjn kamer had meer open air nodig. Warm aangekleed verhuisde hij naar de kamer, installeerde zich pal tegenover de TV.

Zijn eerste actie was om te kijken welke zenders wij überhaupt kunnen krijgen. Bedroevend weinig. ‘Ik snap er niets van,’ klaagde ik. Hij wel. ‘Je weet toch dat provider analoge TV aan het uitfaseren is. Nog even en je hebt geen enkele zender meer.’

Terwijl hij naar National Geografic keek, bekeek ik de website van de provider. Misschien dat het tijd werd om toch zo’n kastje in huis neer te zetten. Het was even puzzelen, maar het is mij gelukt. Vanavond wordt het kastje bezorgd. Met een beetje geluk, zijn hij en ik samen technisch genoeg, en kan ik Dr Who zondagavond gewoon op een groot scherm zien!

Elk nadeel heb z’n voordeel.

Fotogeniek weer..

20181107_tgoedIk schreef het eerder. Hoewel ik extravert overkom, ben ik een introvert met heel veel behoefte aan me-time. Nu ik even geen werk heb, moet ik er op letten om niet al mijn dagen in ‘alleenzaamheid’ door te brengen. Vooral omdat voor veel van mijn werkende vrienden, het weekend hun ‘ff-bijtanken-tijd’ is.

Voor deze week stond er, samen met Zoon, een uitstapje naar een ver-weg-vriendin op de planning. Helaas gooide die rondvliegende rotzakken roet in het eten. Gelukkig voelde ik mij gisteren al weer een stuk beter, dus toen ik een appje van een inmiddels oud-collega kreeg met de vraag ‘En kringlooptijd!?’ kon ik vol overgave ‘10 uur, morgen’ antwoorden.

Dat was gisteren. Vandaag trof ik haar in de kringloopwinkel bij mij om de hoek. Buiten het ‘normale’ assortiment schenken ze daar ook een goede kop koffie. Iets na tienen zaten we alle twee achter een kop koffie en kon het beppen beginnen. Na een meer dan genoeglijk uurtje liepen we nog even de winkel rond.

Om heel eerlijk te zijn gebruik ik de kringloop vooral om de overbodige inhoud van mijn kasten naar toe te brengen. Er iets kopen doe ik eigenlijk nooit. Dat er dit keer een simpel wit t-shirt met lange mouwen, voor het enorme bedrag van € 1,95, aan mijn vingers bleef plakken, is dan ook een waar mirakel.

Na het afscheid liep ik niet meteen naar huis. Ik wilde even naar de kinderboerderij om foto’s te maken. Ik was de slagboom al bijna gepasseerd toen ik het kaartje zag waarop stond ‘Boven de 16, € 2,00 in de trommel’. Door de aankoop van het shirt had ik geen twee losse euro’s meer, dus draaide ik mij om en wandelde met een grote omweg, via de dijk en De Oude Beemden (uiterwaarden van de Maas). naar huis.

In De Oude Beemden aangekomen bleek het niet alleen mooi weer te zijn. Het was ook fotogeniek weer. Vind ik dan.

deoudebeemden_01-collage