’t is de schuld van Zoon

‘Moeten dat aardbeien worden? Die plantjes zien er wel wat zielig uit.’ Aldus Zoon. Ik kon hem geen ongelijk geven en besloot dat één aardbeienplantje extra geen kwaad kon.

Ik keek en zag de inhoud van deze bak elke dag een beetje meer sterven en bedacht dat ik ook wel drie aardbeienplantjes kon kopen. Eén voor in de pot erbij, twee voor deze bak.

Ik ging los en kocht zes (6!) aardbeienplanten. Twee kregen een plekje in de hangende bloembak. De andere vier bewonen nu de één na laatste lege pot die ik nog had. Wat overdreven is. Dus wellicht dat er vandaag toch eentje gaat verhuizen naar die ene bloempot met zielige plantjes. Nu is het wachten op de oogst.

De vijg heeft helaas het laatste vijgje laten vallen,maar groeit als kool, dus ik heb de hoop op een vijg uit eigen tuin nog niet opgegeven.

De banaan denkt er niet over de curve te flattenen maar groeit dusdanig hard dat zij binnenkort waarschijnlijk toch een nieuwe (hééééle grote) pot nodig heeft. Zucht.

Voor zover de balkon update.

Lopend naar mijn werk

Sinds een paar weken ga ik lopend naar mijn werk. Afhankelijk van het tijdstip waarop ik uit mijn bed rol heb ik een half uur tot een uur voor die wandeling nodig. Terwijl de keukentafel slechts één meter van de bank verwijderd staat. Inderdaad, ik werk thuis, en voorafgaand aan het werk ga ik een stukje wandelen. Mijn beweegmomentje van de dag.

Op werkdagen vind ik het niet moeilijk om een stuk te wandelen. Alleen op de dagen dat ik weet dat ik even naar Op de Berg moet, sla ik het rondje over en vervang dit door 8 kilometer fietsen. Op mijn vrije dagen daarentegen…

Vandaar dat ik vandaag dankbaar gebruik maakte van het feit dat er gisterenavond een telefoon bij mij werd afgeleverd, bestemd voor een van de afdelingen Op de Berg. In plaats van te fietsen wandelde ik naar het park en nam de toeristische route. Binnen drie kwartier stond ik bij de betreffende afdeling op de stoep. Keurig gedaan, al zeg ik het zelf.

Over de terugweg deed ik iets langer. Sommige veelbelovende paden veranderde in vage paden en hielden daarna op te bestaan. En dan ga ik het niet eens over het hek wat niet van wijken wist, hebben. Maar als de natuur zo haar best doet om te stralen, is een stukje extra wandelen geen straf.

Klein Geluk (3)

De bananenplant is de belofte van nieuw blad aan het waarmaken.

De vijg die groeit als kool.

De akelei tussen de tegels heeft het niet gered. De akelei in pot staat prachtig te bloeien.