Planner Nerd!

Het onderdeel Japanse planners in de ondertitel van She’s Changing Lanes, Blog van een aan Japanse planners & koffie verslaafde verhalenverteller, is best bijzonder. Dat ik een verhalenverteller ben, dat weten jullie. Mijn koffieverslaving is genoeglijk bekend. En ja, ik schrijf ook wel eens over plannen en structureren, en soms zelfs over (Japanse) planners maar, zeker gezien mijn fascinatie voor dit onderwerp, veel te weinig naar mijn zin. Vandaar dat ik ga pogen hier verandering in te brengen.

Een stukje geschiedenis

Het begon allemaal met een kale, standaard schoolagenda. Die riep er gewoon om, om versierd te worden. Aan het eind van het eerste schooljaar was mijn agenda zo dik, dat ik drie postelastieken nodig had om het ding te sluiten. Vandaar dat ik aan het begin van het tweede schooljaar de schoolagenda de schoolagenda liet, en een prefab versierde schoolagenda kocht. Hoe, wat, waar weet ik niet meer. Wat ik wel weet is dat het nooit meer goedgekomen is.

Eenmaal van school, bleef ik gebruik maken van een agenda. Hoewel, gebruik maken is een groot woord. Drie afspraken en vier verjaardagen per maand rechtvaardigt eigenlijk geen agenda. Toch ging ik tweemaal (;-)) per jaar op agenda jacht. In juni/juli ging ik op zoek naar een bijzondere schoolagenda, in oktober/november naar een mooie jaaragenda. Ik wil niet nadenken over het effect van mijn verslaving op de boom populatie.

Bullet Journal

Een jaar of zes geleden bekroop mij regelmatig het gevoel dat ik mijn weekend door had gebracht in ledigheid. Elke vrijdag bedacht ik wat ik dat weekend allemaal zou gaan doen, elke maandag realiseerde ik mij, dat ik geen fluit had gedaan. Dat veranderde toen ik via Lisanne Leeft in aanraking kwam met de bullet journal methode. Ik was geïntrigeerd door het systeem, kocht een mooi notitieboekje en ging aan de slag.

Het bleek een eye opener. Ik bleek gedurende het weekend (en in de avonduren na werktijd) veel meer te doen dan alleen maar lummelen. Poetsen, wassen, boodschappen, bloggen, een sociaal leven onderhouden, studeren, mantelzorgen. You name it, I did it. En lummelen. Maar dat mocht eigenlijk ook wel.

Na anderhalf jaar zei ik het bullet journal-en in een notitieboek vaarwel, en kocht een mooie agenda. Ik wist zeker dat mijn systeem in een agenda ook zou werken. Dat bleek tegen te vallen. Al die snel genoteerde, en daarna driemaal verplaatste, afspraken namen meer plaats in beslag dan mij lief was. Er omheen plannen viel zwaar tegen. Na een jaar keerde ik terug naar het bullet journal.

Om mijn geheugen op te frissen googlede ik op de term bullet journal en kwam in aanraking met de planner community. Het simpele, productiviteit bevorderende systeem wat het bullet journal eigenlijk is, leek verworden tot iets cult-achtigs. Simpele lijstjes waren vervangen door prachtig gedecoreerde spreads. Plan with me-video’s bleken weinig tot niets met plannen, maar alles met decoreren, te maken te hebben.

Ik zocht en vond mijn eigen weg. Mijn spreads bleven simpel. Een maandoverzicht met afspraken, gevolgd door een planning per dag. Hoewel, planning? Al bullet journal bingewatchend en lezend kwam ik meer en meer tot de conclusie dat ik niet zozeer bezig was met plannen, als wel met registreren. Om te plannen had ik meer structuur nodig dan het maand- en dagoverzicht mij boden. Het weekoverzicht deed haar intreden in mijn bullet journal, en hoewel ik zo’n weekoverzicht binnen vijf minuten had getekend, ging ik op zoek naar een meer simpele methode. Ik vond het travelers notebook.

The rabbit hole called Japanese planners!

Het begon met de aanschaf van een leren omslag, een ongedateerde maand- en weekkalender, en een blanco notitieboekje. Hoewel het idee op zich goed is, bleek het systeem voor mij niet te werken. Ik zeg het fout. Het systeem werkte, maar het formaat wat ik had gekozen deed mij de das om. Ik had simpelweg te weinig ruimte in de maand- en weekkalender om alles netjes te noteren. Wel was ik verliefd geworden op het papier van het notitieboekje. Tomoe River Paper. Ik stapte met beide benen in het konijnenhol genaamd Japanse planners!

Ik kreeg lucht van de Hobonichi planners. Verkrijgbaar in drie versies. De weeks, de original (a6) en de cousin (a5). Waarom ik in eerste instantie voor de weeks ging, weet ik eigenlijk niet. Niet alleen was het boekje een paar centimeter korter en smaller dan de notitieboekjes in mijn travelers notebook, het had ook nog eens een horizontale weekindeling. Ervaring heeft mij geleerd dat mijn brein daar niet mee om kan gaan. Dit experiment was gedoemd te mislukken. Nog voor de start van het nieuwe jaar (2019) werd de Weeks vervangen door de Hobonichi A6 (voor foto’s, zie het eerste blok).

What was I thinking? Terwijl ik weet dat ik het beste functioneer met een planner die bestaat uit in ieder geval een maand– en een weekoverzicht, kocht ik een planner met een maand– en een dagoverzicht. Niet echt slim dus. Na een paar weken begon het mij al op te breken. Ik overwoog de aanschaf van de Hobonichi Cousin (a5) maar zag hier toch van af. Er zijn grenzen, zelfs aan een verslaving.

Dankzij het uitstel had ik de tijd om na te denken over de vraag: wat heb ik echt nodig in een planner?

Achteraf bezien is het maar goed ook dat ik geen Hobonichi cousin (a5) heb gekocht. De cousin bestaat uit een maand- & weekoverzicht, en een pagina per dag! Dat zou complete waanzin zijn geweest. Het vullen van een pagina per dag op a6 formaat bleek al moeilijk genoeg.

Ik ging op zoek naar een Japanse (het papier is de echte verslaving) planner bestaande uit een maand- en een verticaal weekoverzicht voor 2020. Uiteindelijk viel mijn oog op de Jibun Techo. Ik zocht en vond een winkel die deze planner in Europa levert, en ging deze winkel volgen op Instagram. Iets met inspiratie opdoen.

Eind augustus, ik had de planner al besteld, deed ik mee aan een door deze winkel georganiseerde prijsvraag op Instagram. Tot mijn grote verbazing had ik alle antwoorden goed, en won zowaar de tweede prijs. Een Ehon Note notebook.

Binnen een week lag het prachtige notitieboek in de bus. Perfect for bullet journaling, las ik. Hoewel ik mij had voorgenomen tot aan het moment dat de Jibun van start gaat (1 november 2019) de Hobonichi A6 te blijven gebruiken, heb ik de Ehon Note in gebruik genomen als bullet journal. Met een maand- en een weekoverzicht!

Hierdoor heb ik twee maanden de tijd om mijn dagelijks plan proces in een weekoverzicht. en de indeling van de te gebruiken rubrieken, te perfectioneren. Met name voor het vinden van de juiste indeling is een bullet journal perfect. Blijkt een indeling voor geen meter te werken, sla ik de pagina om, teken een nieuw weekoverzicht, en bedenk iets nieuws. Ben ik ineens weer een happy planner.

In een volgende planner nerd aflevering zal ik mijn planproces onder de loep nemen. Wil je meer foto’s van mijn planner zien, kijk dan op Instagram.

11 gedachten over “Planner Nerd!

    • Ik merk dat ik het laatste jaar steeds minder geduld heb om toe te kijken hoe iemand zijn bujo/planner van boven tot onder volplakt met stickers, en dat dan ook nog Plan with me durft te noemen.
      Gelukkig zijn er ook nog youtubers die vooral planner, en een beetje decoreren. Een beetje mag… Hoort er misschien wel bij. Maar mij gaat het vooral om het planproces.

      Welkom BTW!

      Liked by 1 persoon

  1. Weet je nog vroegah toen je foto’s ontwikkelde dat je zo’n dingetje kreeg met van die kleine fotootjes? Die plakte ik in mn agenda. EN ja ik had ook elastieken nodig. Achterin zat een envelop voor de spiekbr geodriehoek.

    Like

  2. … en neem je dan zo’n planner overal mee naartoe?

    Ik gebruik namelijk (gewoon) mijn telefoon voor zowel afspraken als afvinklijstjes. En als ik die niet bij me heb dan voel ik me echt “verloren”….

    Like

    • Ik neem mijn planner wel vaak mee, maar niet altijd.
      Afspraken (inclusief details) neem ik ook op in mijn digitale planner. Heb ik mijn planner niet meegenomen, noteer ik nieuwe afspraken daar.

      Digitale afvinklijstjes werken voor mij minder. Wanneer ik op papier plan en iets niet doe, blijft dat zichtbaar (al dan niet vanwege een grote zware streep 😉 ).Gebruik ik een digitaal lijstje, is het voor mij heel makkelijk om taken te negeren, te skippen, voor mij uit te schuiven.

      Like

Reacties zijn welkom, dus roept u maar...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.