Persoonlijk

Make a ‘not to do’-list

In het blog Nogmaals even snel tussendoor maakte ik melding van mijn deelname aan de productiviteitsbootcamp van Alexis (aka @MIsstrenchcoat). Ondertussen ben ik aangekomen bij dag 21 met de prompt Make a ‘not to do’-list. In het kader van productiviteitsverbetering kan ik zo een aantal dingen opnoemen die ik niet moet doen om mijn doel te bereiken. Ik denk dan aan zaken als internet surfen om het surfen, eindeloos door mijn instagram, facebook feed scrollen, stressen over zaken waar ik geen invloed op kan uitoefenen. Dat soort dingen.

Ondertussen weet ik dat Alexis haar opdrachten soms wat dieper gaan dan zo op het eerste gezicht lijkt, dus bekeek ik op Instagram de bijbehorende video. Het gaat inderdaad niet over simpele dingen zoals je tijd verkwanselen op social media. Voor de ‘not to-do’-list mag ik, net als de overige deelnemers, nadenken over dingen die ik met enige regelmaat doe terwijl ik er eigenlijk geen zin in heb. Omdat ik ze bijvoorbeeld opgelegd heb gekregen, terwijl het enorm veel tijd en energie kost. Meer tijd en energie dan ik heb. Dingen die ik, ondanks die punten, doe omdat ik het gevoel heb dat het zo hoort!

Alexis geeft wat voorbeelden. Dat dingetje wat je voor de school van je kind doet omdat ‘men’ ervan uitgaat dat je doet, dat telefoontje wat je beantwoordt, terwijl je weet dat het nergens over gaat omdat de persoon aan de andere kant van de lijn een uur gaat zitten zeuren en jij op hete kolen zit.

Kort gezegd: Energieslurpers!

Even denk ik aan mijn moeder. De tweewekelijkse boodschappen/was-bezoekjes aan haar vielen in die categorie. Boodschappentijd, reistijd, wachten op de was, luisteren naar een heleboel negativiteit, nooit wat goed doen. Werkelijke tijdsbesteding 5 tot 7 uur, energetisch gezien een dag of twee. Elke keer dacht ik, dit is de laatste keer, maar twee weken later belde ik toch voor het boodschappenbriefje want ik kan de buurvrouw van Mam, haar Zus, mij Broer en Schoonzus hier toch niet voor laten opdraaien. Die doen al genoeg.

Ik begrijp dus wat Alexis bedoelt. Ik ga nadenken over met enige regelmaat terugkerende mensen en situaties die energie slurpen. De meeste van die situaries en mensen heb ik achter mij gelaten waardoor ik buiten stressen over iets waar ik geen invloed op uit kan oefenen niets kan bedenken. Zelfs dat hoort niet echt op het lijstje thuis, omdat ik het maar zelden, en dus niet met enige regelmaat, doe.

Al die andere dingen die in mijn hoofd opkomen schuif ik aan de kant als zijnde kleine ergernissen die even ‘wat’ energie kosten, maar waarvan ik achteraf bezien blij bent dat ik ze hebt gedaan. Omdat, om maar even bij mijn moeder terug te komen, de wetenschap dat ik mijn steentje heb kunnen bijdragen aan haar zelfstandig blijven wonen (tot aan het moment dat zij is overleden), in retrospectief de energie dubbel en dwars waard was.

Dag 21 van de CharmedGTD bootcamp laat ik dus aan mij voorbij gaan.

17 gedachten over “Make a ‘not to do’-list”

  1. Ik zit serieus na te denken over mijn energieslurpers. Ik had een paar zeer negatieve vriendinnen, die altijd in de shit zaten, om raad kwamen vragen, daar niets mee deden, weer in de shit raakten en wéér kwamen klagen. Jarenlang. Die ‘vriendschappen’ heb ik bewust laten verwateren. Verder kan ik ook niks bedenken. Dus deze dag zou ik ook kunnen skippen. Dat voelt wel heel goed.

    Ik ben een beetje verbaasd over wat je schrijft over je moeder. Ik heb nooit door gehad dat er zoveel negativiteit bij kwam kijken. Dat maakt het een hele opgave. Goed dat je het tóch gedaan hebt. En vooral fijn dat je er achteraf met een goed gevoel op terug kijkt.

    Like

    1. Mijn moeder was depressief, teleurgesteld in haar leven, en had de laatste tien jaar van haar leven ongelooflijk veel pijn. Voor zij zoveel pijn had, was zij al geen zonnetje, maar meestal kon zij het nog wel opbrengen ‘normaal’ te doen al was er altijd een kans op een sneer of een steek onder water.
      Aan het eind van haar leven kon zij het meestal nog wel opbrengen om ‘normaal’ tegen de verzorging en de thuishulp te doen, maar haar Zus, Broer en SchoonZus en ik mochten het regelmatig ontgelden.
      Ik heb dat heel vaak naast mij neergelegd omdat zij er gezien de pijn en haar depressie niet zo gek veel aan kon doen. Wat deels kolder is, want aan die depressie had zij wel wat kunnen doen, maar deed dat niet, want was toch niet gek, dus wat moest zij bij een psycholoog of psychiater.

      Ik houd mij maar voor dat ik zelf ook niet perfect ben …. 😉

      Like

      1. Ik herken het wel, hoor. Thuiszorg vind mijn moeder ook een schatje. Ik ook, hoor. Maar ze kan ook ongelooflijk vervelend doen. Vreemd genoeg nooit tegen mij. Omdat ik geduldiger ben dan mijn zussen. Wat weer komt omdat ik ver weg woon en we elkaar minder vaak zien. Maar ik bedenk me vaak dat ik in die situatie vast ook niet lief meer ben. Als je toch zo afhankelijk bent. Verschrikkelijk. Toch zal het zwaar geweest zijn voor je.. Nogmaals; petje af!

        Liked by 1 persoon

  2. Mooi dat je al zoveel energieslurpers uit je leven hebt geweerd (en onder mijn ‘mooi’ valt natuurlijk het verhaal ‘moeder’ niet, dat snap je). Dát vind ik mooi dat je dat toch bent blijven doen tot haar overlijden. Wat je hierboven al zelf schrijft: goed voor haar maar zeker ook voor jezelf…

    Like

    1. Het is zo dubbel.
      Toen was ik er graag van weggelopen. Wat zeg ik, weggerend. Nu ben ik blij dat ik het niet heb gedaan. Voor haar maar ook voor mijzelf.
      Een mooi account. Ik ben het gaan volgen. Zo af en toe nadenken kan geen kwaad.

      Like

  3. Je zet me aan het denken zeg… Nu vraag ik me af of ik die energie slurpers ook heb. Er zijn inderdaad dingen waarvan je achteraf toch blij bent dat je hebt gedaan. Ik kan me voorstellen dat het een goed gevoel geeft dat je zo positief bijdraagt aan het leven van je moeder.

    Is het ook mogelijk om dat boodschappen te doen makkelijker te maken anders? Bijvoorbeeld dat je het online bestelt en bij haar laat bezorgen? En dat je haar een keer belt in plaats van haar toe gaat? Zo doe je dingen nog steeds, alleen makkelijker. Maar goed, misschien kan dat wel helemaal niet natuurlijk.

    Like

    1. Oeps, ik zie dat ik in de laatste alinea’s wat woorden ben vergeten. Mijn moeder is anderhalf jaar geleden overleden, en mede dankzij de inspanningen van een aantal mensen om haar heen, heeft zij tot een week voor haar overlijden, ‘zelfstandig’ thuis kunnen wonen. Haar grootste wens.

      Like

  4. Dat alleen al, gewoon dag 21 aan je voorbij laten gaan, is een duimpje waard. En de energie die je aan je moeder besteed hebt, is dat dubbel en dwars. Fijn dat retroperspectief !!

    Like

Reacties zijn gesloten.