Fietsconditie

Vorige week ‘sprong’ ik voor het eerst in lange lange tijd, weer eens op de fiets. Ondanks het feit dat Vriendin haar tempo laag hield, kwam ik hijgend op de plaats van bestemming aan. Het eindeffect van de terugweg was niet veel beter, en ik wist, het is de hoogste tijd mijn fietsconditie op te vijzelen.

Vroeger vond ik fietsen leuk. Fietste met gemaak 100 km op een dag, zonder een centje pijn. Die tijd is reeds lang verdwenen. Tegenwoordig vind ik dat hele fietsen maar zo zo.

Deels komt dit door mijn gebrekkige fietsconditie. Daarnaast heb ik een klein denkfoutje gemaakt tijdens het keuzeproces voorafgaand aan de aanschaf van mijn huidige fiets. In die tijd was ik woonachtig in een klein dorp aan de Maas. Alwaar ik bijna nooit fietste want het waait daar altijd. Met een verhuizing naar een stad voor de boeg besloot ik mijn oude krak van een fiets in te ruilen voor een echte stadsfiets. Zo eentje met een stevig (dus zwaar) frame, kekke kleuren, brede banden en een joekel van een mand voorop.

Klinkt logisch, toch? Ik was alleen vergeten dat deze stad aan de Maas ligt, en het hier dus ook altijd waait! Ja ja, ik heb mijn momenten.

Goed. Ik vind fietsen niet leuk, en ik heb geen fietsconditie. Waarom wil ik dan toch gaan fietsen? Simpel, het vergroot mijn actieradius. Zo heb ik op 3,5 kilometer afstand een overdekte markt ontdekt. Eentje waar de meeste groentetjes niet in plastiek zijn verpakt. Hartstikke groen dus.

Ga ik met de auto, verminder ik wel de plasticsoep, maar de CO2 uitstoot van Grumpy is op zo’n afstand niet misselijk.

Voor tweemaal drieëneenhalve kilometer wandelen draai ik mijn hand niet om. Ik word alleen niet blij van een rugzak gevuld met voor een week groente en fruit. Dat gewicht weegt met de minuut meer. Vandaar op de fiets. Vandaar mijn fietsconditie opvijzelen.

Wie weet komt het plezier in fietsen gelijktijdig met de conditie terug. Hoop doet leven toch?

 

19 gedachten over “Fietsconditie

  1. Ik háát fietsen. Dus ik heb een elektrische fiets gekocht. Tenslotte woon ik al in een seniorenappartement dus tja… zo’n fiets kon er ook wel bij. Het waait hier aan de kust ook altijd heel hard, hè. En bovendien was ik het beu om ingehaald te worden door vrolijke 65-plussers die fluitend de hoogste duintoppen op fietsen. “Dan verbruik je de helft minder calorieën dan met een gewone fiets” waarschuwde dochterlief (tssss, wijsneus). “Maar twee keer zoveel als in de auto” antwoordde ik. Ha! Lekker puh!

    Like

    • Jouw argument wint het van dat van je dochter. Want anders is het inderdaad vaak de autodie wgebruikt wordt.

      Like

  2. Ik ga bijna altijd op de fiets naar het werk en wordt dan aan alle kanten ingehaald door elektrische fietsen. Dat is ook iet leuk.

    Like

    • Klopt. Daar is ook geen bal aan. Zeker niet als het heul oude mensen zijn. Voorlopig fiets iedereen mij voorbij. Zelfs dat knulletje op zijn loopfietsje.

      Like

  3. O, ik haat fietsen. En dat terwijl ik het vroeger naar school altijd wel lekker vond om flink door te trappen. Ik vind het vooral ook niet lekker zitten, zo’n fiets. En je gaat ervan zweten, ook niet handig als je daarna nog een beetje presentabel moet zijn.

    Like

  4. Ik ben ook geen fietsfan, maar inderdaad… milieu en zo dus toch maar op de fiets boodschappen doen… 😉

    Succes met je trainingsrogramma, misschien ga je het wel leuk vinden? Ik hoop het voor je!

    Like

    • Ik ook. Zoals geschreven, daar draai ik mijn hand niet voor om. Noch mijn voet. Het is het gewicht op mijn rug, en de tijd die er mee gemoeid is, die mij nekt.

      Liked by 1 persoon

  5. Ik houd ook niet zo heel erg van fietsen: ik heb echt ALTIJD de wind voor namelijk. Maar het is wel goed voor me en voor het milieu. Maar wandelen doe ik liever: dan voel je minder weerstand vind ik.

    Like

Reacties zijn gesloten.