Koffie momentje

Boodschappenbriefje

Vrijdag had Q een afspraak in Eindhoven. Op het Flight Forum. ‘Als je het niet erg vindt om aansluitend nog even met mij naar IKEA te gaan, breng ik je wel even,’ bood ik aan. Ik weet wel tegen wie ik dat zeg, en zo liepen wij vrijdag tegen een uur of elf IKEA binnen. Beide voorzien van een briefje.  Dat van Q stond heel in haar telefoon, dat van mij op papier. Want stel dat en mijn telefoon en mijn powerbank ineens leeg zijn!

Buiten de spullen die ik nodig had, stonden op dat briefje ook de maten van de planken en lades in de meidenkast. Handig voor het geval ik iets anders leuks zag. Ja ja, ik heb mijn momenten.

Ondanks het feit dat ik dit keer slechts wat organizers nodig had, namen wij ook de tijd om wederom naar keukens te kijken. Dit keer was ik niet zozeer gefocust op frontjes, knoppen en werkbladen, maar ging mijn aandacht uit naar de indeling. Met mijn telefoon en het boodschappenbriefje in de hand  opende ik lades en kastjes.

Ik zag een organizer voorbij komen. Eentje die niet op mijn briefje stond, maar wel heel mooi was. Praktisch ook. Even checken of het past… Je hebt talent of je bent mij. Ik was mijn briefje kwijt. Het zat niet in het hoesje van mijn telefoon, niet in de zakken van mijn jas, niet in mijn agenda, niet in mijn tas. ‘Wanneer had je het voor het laatst?’ vroeg Q. ‘Volgens mij…’ Zucht.

Er zat niets anders op dan tegen het verkeer in terug te lopen naar daar waar ik mijn briefje voor het laatst bewust in de handen had. Daarna liepen we nog verder terug, checkte met een schuin oog alle prullenbakken op de route stonden. Het was uiteindelijk Q. die het briefje terugvond.  Wat maar goed was ook want anders had ik, eigenwijs als ik ben, een kei mooie organizer gekocht die niet in mijn kast past. 😉

Volgende keer toch maar weer voor én én gaan, en een kopietje naar Q mailen.

16 gedachten over “Boodschappenbriefje”

  1. Ik maak een papieren briefje, stop dat in mijn kontzak, laat het in de winkel daar zitten omdat ik denk dat ik het zo wel weet en vergeet vervolgens de helft. Ik heb ook mijn momenten.

    Like

    1. Ik heb mijn briefje teruggevonden, de opberrgers gekocht, en de rest van het briefje vergeten. Nu moet ik ergens anders nieuwe knoppen voor de linnenkast vinden.

      Like

  2. Breek me de b.k niet open over boodschappenbriefjes. 9 van de 10x ligt ie nog thuis. Dus ik zet mijn boodschappen tegenwoordig idd ook in mijn notities in mijn foontje. Superhandig. Alleen ben ik wel eens bang dat ik mijn telefoon ergens laat liggen. Want soms heb je 2 handen nodig om bijvoorbeeld fruit in zakjes te doen. (Zijn trouwens wel herbruikbare zakjes hoor). Inclusief rijbewijs, zorgpas en pinpas… Dan kun je toch maar beter een briefje kwijt zijn…

    Liked by 1 persoon

  3. Afmetingen wil ik nog wel eens op een papiertje zetten, maar voor de rest gebruik ik geen lijstjes. Loop gewoon door een winkel en kom daar wel op het idee wat ik kan gebruiken.

    Het meest spontane was een kast die uit de lucht kwam vallen. Bovenburen wilde met dat ding via m’n achtertuin en door m’n huiskamer. Toen ik begreep dat ze ook niet wisten hoe ze dat ding in de nieuwe bovenwoning moesten krijgen deed ik er een zeer redelijk bod op. Was namelijk precies wat ik al een tijdje zocht. Ben er nog altijd zeer content mee.

    Like

  4. Zo kwam ik in de supermarkt altijd tot de ontdekking dat mijn boodschappenbriefje nog thuis op tafel lag. Sinds een jaar of twee zet ik de boodschappen dus maar in mijn telefoon, want die heb ik altijd mee. Maar door de supermarkt lopen met een telefoon en een winkelwagen en ondertussen spullen pakken is niet altijd handig, dat moet ik wel toegeven.

    Like

    1. Bij de supermarkt doe ik het meestal wel, maar echt handig is dat inderdaad niet. Zeker niet wanneer ik ook nog zelf scan.

      Like

  5. Ik moet ook alles op papier hebben. Een lijstje op mijn smartphone voelt niet ‘echt’.

    Like

Reacties zijn gesloten.