Persoonlijk

Vleugje nostalgie

In mei 2001, een paar jaar na mijn scheiding, werd ik secretaresse van een fantastisch mens. Vakbekwaam, sociaal vaardig, strijdbaar en warm. Daarnaast verrichtte ik ook hand-en spandiensten voor twee heren. Ik had mij geen betere bazen kunnen wensen.

Het werd december 2002 en mijn 40ste verjaardag stond voor de deur. Mijn hoofd-baas, de bazin, was van mening dat een kroonjaar vraagt om een cadeau wat verder gaat dan een bos bloemen, reep chocolade of een fles wijn. Een kroonjaar roept om juwelen. Bij gebrek aan partner van mijn kant, en een voorliefde voor sieraden van haar kant, nam zij het op zich om, namens mijn bazen, een sieraad voor mij aan te schaffen. Want sieraden zijn tastbare herinneringen.

Naast een enorme bos bloemen (want dat hoort bij een feestje) kreeg ik een armbandje. Eentje die helemaal bij mij past. Licht, luchtig, niet standaard, en met een vleugje nostalgie. Goedgekozen dus.

In de jaren die volgde nam ik eerst afscheid van twee van mijn drie bazen, en accepteerde daarna zelf een andere baan. Maar het armbandje bleef ik dragen. Dag en nacht. Zeker zeven jaar lang. Altijd in combinaties met een aantal kralenarmbandjes.

Op een dag zag ik dat er een ringetje los zat. Ik deed de armband af om dit te repareren en zag toen, dat er ook al een ringetje weg was. Uit angst om de armband kwijt te raken deed ik haar af. Het armbandje verdween, samen met de kralen-exemplaren, in een doosje. Wel met de wens het te laten repareren. Het kwam er niet van.

Tot ik eind januari van dit jaar de sieraden van mijn moeder liet taxeren door goudsmid Sander van Loon. Hij bekeek het armbandje, stelde vast dat het geen goud of zilver was, maar beloofde zijn best te doen. En dat deed hij. Zoals jullie op de foto kunnen zien, draag ik het armbandje weer. Inclusief de kralenarmbandjes.  

Letterlijk en figuurlijk een vleugje nostalgie!

14 gedachten over “Vleugje nostalgie

    1. Dank je. Ik vind het zo knap van mijn toenmalige baas, die in sieraden echt een heel andere smaak heeft dan ik zei de gek, dat zij iets heeft gekocht waar mijn naam op staat, en niet die van haar. Dan was het ook lief geweest, maar nu was het perfect.

      Like

      1. Het heeft een klein beetje geleden. Er zijn gebruikssporen te zien. Eén piepklein steentje is verdwenen. Maar dat zie je niet, net zomin als het een klein beetje in kleur afwijkend nieuw schakeltje.

        Like

  1. Dat armbandje vind ik erg mooi. Zelf vind ik het ook zo fijn als een sieraad dat stuk of te groot in een doosje ligt, weer heel en passend is. Ik heb sinds mijn moeder dood is, aardig wat van haar spullen laten opknappen. En ik draag ze en gaf ook al wat door aan mijn dochter

    Like

    1. Mijn schoonzus draagt de gouden slavenarmband van mijn moeder dag en nacht. Ikzelf heb een aantal stukken, waar ik Mam-herinneringen aan heb, bewaard en de rest heb ik verkocht. Voor een deel van het geld heb ik een nieuw sieraad gekocht. Iets waarvan zij in een eerder stadium gezegd had dat zij het zo mooi vond.Tocheen herinnering.

      Like

Reacties zijn gesloten.