Is dit het Utrecht-effect?

Iets voor twaalven loop ik de supermarkt binnen. Ik word vriendelijk begroet door de assistent-manager die achter de balie staat. Eenmaal in het winkelgedeelte wandel ik naar het groenteschap. Twijfelend sta ik voor de vitrine. Het duurt even voordat ik mijn keus heb gemaakt. Wanneer ik de gekozen groenten in mijn mandje leg, zie ik dat er achter mij iemand geduldig staat te wachten. ‘Sorry,’ zeg ik, maar mijn excuses worden weggewuifd.

Via de slagerij loop ik naar de kassa. Er zijn slechts twee kassa’s open; de rijen zijn lang. Net wanneer ik aan wil sluiten zie ik vanuit mijn ooghoek iemand van links komen. ‘Jij was eerder,’ zeg ik, en doe een stap achteruit. ‘Ik stond eerst in die rij,’ wijst de nieuw aangekomene, ‘maar volgens mij gaat het hier sneller. En zo niet, nog niets aan de hand. Ik heb alle tijd.’ Haar woorden zijn het begin van een kletspraatje.

Voor haar staat een mevrouw in een scootmobiel. De man daarvoor begint alvast de boodschappen van de scoot-mevrouw op de band te leggen. Wanneer scoot-mevrouw aan de beurt is, pakt de mevrouw die ik voor heb gelaten de tas van scoot-mevrouw, en begint haar boodschappen in te pakken.

Er wordt een derde kassa geopend. Zonder te dringen, zonder boze gezichten, vormt zich een derde rij. ‘Ga maar voor,’ zegt een scholier grootmoedig tegen een oudere dame. De sfeer in de winkel is gemoedelijk.

Eenmaal buiten denk ik, is dit het effect van het heerlijke zonnetje wat schijnt, of het Utrecht-effect. Zijn we ons nu, na dit vreselijke gebeuren wat Nederland heeft opgeschrikt, meer bewust van onze kwetsbaarheid? Onze medemenselijkheid? Zijn we daarom ineens vol geduld? Behulpzaam? Wie het weet mag het zeggen.

Wat het ook is, het was wel een verademing. Shoppen zonder irritaties.

24 gedachten over “Is dit het Utrecht-effect?

  1. Heerlijk! Hier, in ons dorrup, gaat het altijd zo. Een verademing na al die jaren in Amsterdam. We gaan hier nooit meer weg!

    Waar het daar bij jou ook door komt; ik hoop dat het zo blijft.

    Liked by 1 persoon

  2. Ik denk toch dat het de lentezon is. Dat maakt iedereen net zo toeschietelijk als wanneer het in de winter verschrikkelijk begint te sneeuwen en het OV vreselijk vertraagd is. Ook dan komen mensen bij elkaar en zijn vriendelijk.
    En ja, Utrecht is verschrikkelijk. Maar het mag geen invloed hebben op vriendelijkheid of niet.
    De zon wel. En daarna kunnen we proberen ook vriendelijk te zijn als er eens een buitje regen valt. Moet toch kunnen?

    Rianne: heel erg off topic…. Ik heb een WE verhaal geplaatst. Onderaan dat verhaal heb ik een piepklein tekstje geschreven. Misschien wil jij Moeltje erover vertellen. Hij zal het leuk vinden. Hoop ik.

    Like

  3. Ik was gister in een vestingstadje, daar was helaas niets te merken van het Utrecht-effect. Zonde, ik vond het terug voor de supermarkt trouwens. Het is wel een verademing.

    Like

  4. Inderdaad, heerlijk om zo te winkelen.
    Eerlijk gezegd doe ik meestal wel boodschappen zonder irritaties, maar inderdaad om me heen zie ik dat soms wel. Ik laat ook vaak mensen voorgaan en dan zeg ik wel eens.. ik doe altijd of ik heel veel tijd heb, dan erger ik me nergens aan… En eigenlijk heb ik die tijd dus ook! 🙂

    Liked by 1 persoon

  5. Ik zou het mooi en tegelijk irritant vinden, als dit ook maar iets met Utrecht te maken heeft. Maar dat komt omdat ik dit soort gedragingen heel normaal wil vinden.
    Ik weet het, dat is tegen beter weten in. In onze tegenwoordige tijd is dit niet normaal. Maar ik wil het zo graag. Meer als een voorbeeld hierin zijn, kan ik niet doen. Het is tenminste iets.
    Gebeurtenissen als in Utrecht, maar ook van veel minder heftiger aard, maken me heel, heel boos. En verdrietig.

    Like

    1. Het zou normaal moeten zijn. Elkaar een beetje helpen. Elkaar niet in de nek zitten hijgen.
      Helaas is het vaak anders.Ondanks individuele acties.
      En nu iedereen. Vandaag eigenlijk weer. Vandaar dat het mij zo opviel.

      Like

  6. Ik raak ontroerd wanneer ik dit leest, niet enkel voor wat zich momenteel afspeelt maar ook door wat jij opmerkt én deelt.
    Mag ik dit bericht op mijn eigen blog delen mét verwijzing naar Changing Lanes als bron.
    Delen … vermenigvuldigt en dat geldt ook voor Real News.

    Like

  7. Mijn jongste verbaast zich voortdurend over de vriendelijkheid van winkelpersoneel in Nederland en Duitsland. Echt waar. Hij woonde ruim 5 jaar in Letland, vriendelijkheid op straat of in winkels is daar echt ver te zoeken.

    Like

Reacties zijn gesloten.

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: