Ze bellen maar terug …

phone_capri23auto_pixabayIk ben nog uit de tijd dat een mens niet constant bereikbaar was. Werd ik gebeld wanneer ik niet thuis was, dan kon de beller het op een later moment nogmaals proberen. Of niet. In beide gevallen lag ik er geen moment wakker van. Ik wist niks van een later moment en nog minder van de ‘dan maar niet’ gedachten. Heel chill allemaal.

Vanaf het moment dat telefoontoestellen standaard met nummerherkenning uitgerust werden, werd het leven minder chill. Natuurlijk was ‘sorry, maar ik kijk nooit naar de display van het telefoontoestel tenzij ik wil bellen’ een goed en geldig excuus, maar toch hing er een haast voelbaar verwijt in de lucht. Tegen de tijd dat er lampjes gingen branden om gemiste oproepen te registreren was ik door mijn excuses heen. Hoewel, ik kon nog steeds denken, als het echt belangrijk is, bellen ze wel terug.

De vaste telefoon verliet mijn huis, en het mobieltje deed haar intrede. De voicemail stond standaard aan. Met een simpele tekst, voorzien van telefoonnummer. Ik kwam er al snel achter dat de meeste mensen, net als ikzelf, er helemaal geen behoefte aan hebben om een boodschap in te spreken. Alleen mijn vader liet hele verhalen achter. Dat verschrikkelijke mens wat soms jouw telefoon opneemt, doet het weer, hoorde ik hem dan zeggen. Ze klets weer door mijn verhaal heen maar geeft geen antwoord. Maar goed, pa was dement, dus dat telt niet. Ik zocht en vond de knop om de voicemail uit te zetten.

In 2013 kreeg ik het zakelijk toestel van een ex-collega. Het duurde even voordat ik doorhad dat de voicemail nog aanstond en bellers de door mijn ex-collega ingesproken boodschap te horen kregen. Na drie kwartier fröbelen, en twintig keer een welkomsboodschap ingesproken te hebben, hoorde ik nog steeds mijn collega. Gefrustreerd zette ik de voicemail uit. Weken later probeerde ik het nogmaals en kwam er achter dat ik de boodschap af moest sluiten met een #. Soms luister ik slecht. 😉

Privé stond de voicemail nog altijd uit. Tot november 2018. Een van de tips die ik als werkzoekende kreeg was om er voor te zorgen dat ik altijd bereikbaar ben, ook wanneer ik niet bereikbaar ben. Voicemail dus. Ik zocht en vond het knopje om dat ding aan te zetten.

Vrijdag had ik mijn eerste voicemailbericht. Ik drukte op het icoontje voicemail en … hoorde geen bericht. Een vriendelijke stem vertelde mij dat ik eerst mijn voicemail in moest stellen. Te beginnen met een beveiligingscode. Ik verbrak de verbinding en ging door voor poging twee. Er volgde nog een poging drie, vier en vijf. Het zag er naar uit dat ik echt eerst alle stappen moest doorlopen alvorens de ingesproken boodschap te kunnen beluisteren. Dus een code ingesteld, en een welkomsbericht opgenomen. Zo uit de losse pols en dankzij de naweeën van de griep behoorlijk nasaal, het de voicemail van  een ieder welkom, inclusief verzoek na de piep boodschap en telefoonnummer achter te laten. Toen kon ik eindelijk mijn boodschap beluisteren. Pffff.

Ik heb spontaan nog een reden gevonden waarom ik blij zal zijn wanneer ik weer werk heb gevonden. Dan kan de voicemail weer uit. Ze bellen maar terug!

17 gedachten over “Ze bellen maar terug …

Voeg uw reactie toe

  1. Ik zou willen dat je uit kon zetten dat je gemiste oproepen ziet. Als ik niet op wil nemen, neem ik niet op. Maar niemand neemt de moeite om mijn voicemail in te spreken. En dan zit ik weer te piekeren wie die anonieme beller was… Maar ach, waarschijnlijk gewoon telefonische verkoop. Ik verwacht eigenlijk nooit spectaculaire telefoontjes 😉

    Liked by 1 persoon

  2. Haha.. je hebt toch gewoon gelijk ook! IK heb nog wel een vaste telefoon maar gebruik die zelf nooit meer. Maar er wordt nog wel eens op gebeld. De voicemail staat aan, maar die verander ik maar eens zodat ze me op mijn mobiel terugbellen. Waarop de voicemail niet aanstaat. Maak me er niet druk om. Kan me voorstellen dat het voor jou nu handig is, maar ook dat je hem straks weer uitzet 😉

    Liked by 1 persoon

  3. Mooi, ‘ze bellen maar terug’! Dat je altijd maar bereikbaar moet zijn vind ik ook niet prettig en bovendien benauwend. Het is soms net alsof je vogelvrij bent. Wonderlijk dat je als werkzoekende altijd bereikbaar moet zijn eigenlijk, hoewel ik ook wel snap dat je geen kans wilt missen natuurlijk. En we zitten in een 24-uurs economie. Maar toch.

    Like

    1. Inderdaad…Maar toch… Het schijnt dat een potentiele werkgever nog wel een boodschap in wil spreken, maar niet terug wil bellen.

      Ach. Een voicemail in een half jaar tijd (en dan ook nog van een installatiebedrijf en niet van een werkgever) is te overzien. Alle andere mensen hebben gewoon opgehangen als ik de telefoon niet snel genoeg opnam. 😉

      Like

  4. Heb geen mobiele telefoon. Op m’n vaste zit geen voicemail, maar een antwoordapparaat.Ik neem niet op als ik weg ben of bijvoorbeeld kook, of het me even niet uitkomt. Bepaal liever zelf wanneer ik bel. Maar ja, ik zoek dan ook geen werk. Heb het al druk genoeg met m’n hobbies. 😉

    Liked by 1 persoon

  5. Als er aan de deur wordt gebeld maak ik niet open. Mijn telefoonnummer is anoniem. Degenen die ik ken en die mij kennen hebben mijn nummer en bellen of appen even wanneer ze op bezoek willen komen 🙂

    Liked by 1 persoon

    1. Nu ik werkzoekend ben, hebben ook een aantal mensen die ik niet ken mijn nummer, zoals potentiele werkgevers. Aangezien ik van de week een half uur met zo iemand aan de lijn heb gehangen, is niet opnemen, zelfs bij een anoniem nummer, niet altijd handig.
      Zo lastig wanneer je (tijdelijk) al je principes moet laten varen…

      Like

  6. Ik zou zeggen: ze bellen maar helemaal niet terug. Want meestal zijn het toch: energieverkopers, internethandelaars, zogenaamde onderzoekers met commerciële inslag, verleiders om aan de zoveelste loterij te gaan deelnemen of… buitenlandse hufters die me proberen wijs te maken dat mijn pc dan wel besmet is dan wel dat Microsoft niet meer goed werkt. Allemaal door het riool, het hele zootje.

    Like

    1. Dat zijn inderdaad ramptoeristen die niet terug hoeven te bellen.
      Maar ook legitieme bellers, die mij even niet beschikbaar treffen, kunnen op een later moment terugbellen. Zoals familie, vrienden en bekenden. Als ik niet beschikbaar ben, ben ik niet beschikbaar.

      Like

  7. Haha helemaal mee eens. Die van mij staat ook lekker uit.
    Sterker nog. Ik neem soms de telefoon niet eens op als ik (privé) gebeld wordt.
    Laatst kreeg ik van iemand te horen dat het niet netjes is om niet op te nemen (of de voordeur niet open te doen wanneer er aangebeld wordt) hahah Ik moest daar zo hard om lachen. Ik ben nl van mening dat de telefoon in dienst is bij mij en niet andersom. Hopelijk heb je snel werk gevonden. Kan ie weer lekker uit.

    Like

  8. ’n heel leuk verhaal dat in jouw geval eindigt met … Ze bellen maar terug!
    Je inspireert mij om een verhaal te schrijven dat begint met ‘Ze bellen maar terug’ call centers die mij tot drie keer per dag opbellen…

    Like

Reacties zijn welkom, dus roept u maar...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: