Man-flu?

Afgelopen donderdag riep de Maand na Maas plicht*) en ging ik aan de wandel. De temperatuur viel mij tegen. Blauwbekkend liep ik mijn rondje en stopte zo min mogelijk. Tot mijn chagrijn bleek mijn hoop dat mijn hooikoorts met deze temperatuur wel snel de kuierlatten zou nemen, ongegrond. Ik nieste nog steeds dat het een lieve lust was.

‘s-avonds ging mijn niezen over in hoesten. Ging mijn hooikoorts naadloos over in een griep. Liep mijn interne thermostaat op, terwijl ik daar zelf weinig van merkte. Klappertandend kroop ik onder drie dekens en poogde de kou te verslaan. Ik faalde jammerlijk. De koorts en algehele lamlendigheid maakte dat ik vrijdag niet in staat bleek naar school te gaan. ‘Morgen moet jij mee om boodschappen te doen,’ zei ik tegen Zoon.

Dat bleek een verkeerde inschatting van mij. Ik stond dusdanig wiebelig op mijn benen dat Zoon de boodschappen alleen deed. Zondag draaide de wereld vrolijk om mij heen. Ikzelf was wat minder vrolijk en zag het kennismakingsgesprek met de accountmanager van een detacheringsbureau dat voor maandag in de boeken stond, in rook opgaan. Voor de zekerheid stuurde ik een mailtje met de melding, ik ben er morgen niet, en kroop mijn bed weer in.

Ondertussen is het dinsdag. Is de koorts afgezwakt tot verhoging. Is het hoesten weer over aan het gaan in niezen. Iets waar ik blij om ben, want hoesten (en mijn neus snuiten) maakt dat ik mijn longen voel zitten. Een bijzondere gewaarwording. En nu ik vraag mij af, is dit die man-flu waar ik de laatste maanden zoveel over heb gehoord? 😉

*) Blog Maand na Maas 1 maart 2019 is op 9 augustus 2019 verwijderd.