Na monteur Twee en Drie is het klaar!

Iets na één uur ging mijn telefoon. De ketelfabrikant. Of ik thuis was, dan kwam er een monteur langs. ‘Laat maar komen,’ zei ik, ‘Ik ben de hele middag thuis.’ Rond half drie ging de bel.  Monteur nummer twee van de dag. ‘Dat is nog een vrij nieuwe ketel,’ concludeerde hij meteen. Dat kon ik niet ontkennen. ‘Gisteren geplaatst,’ reageerde ik.

Wederom deed ik het verhaal over de foutcode, het gekregen advies en de tweede foutcode. Dit keer aangevuld met de conclusie van de monteur van het installatiebedrijf, inclusief zijn werkzaamheden. De ketel werd opengemaakt en de printplaat gecontroleerd op waterschade. De printplaat was droog en kon uitgelezen worden. Met een paar klikjes werd de vergrendeling opgeheven. ‘Probleem opgelost,’ zei Monteur Twee, en nam een slok van zijn koffie. Toen hij zijn koffie op had, werden er nog meer onderdelen doorgemeten.  Toen mocht de verwarming aangezet worden. ‘Zet maar even goed hoog, als er dan toch ergens vocht zit, zie ik dat meteen.’

Een kwartier later mocht de verwarming naar een gewone stand, en kon het warm water getest worden. De ketel was geslaagd! Yeah.

Monteur Twee was nog bezig met het bijwerken van zijn administratie, toen mijn telefoon ging. Het installatiebedrijf. Of er al iemand van de fabrikant langs was gekomen. ‘Yup.’ zei ik, ‘De ketel is ontgrendeld en mijn huis wordt weer warm.’

‘Fijn,’ zei de jongedame aan de andere kant van de lijn. ‘Dan heb ik nog één vraagje. Wij hebben de foto’s die de monteur vanmorgen heeft gemaakt bekeken en gezien dat de steunbeugels voor de afvoer ontbreekt. Bent u morgen thuis, dan komt er een monteur langs.’

Monteur Twee klapte net zijn laptop dicht toen ik zei, ‘Dat was de installateur. Morgen komen ze steunbeugels voor de afvoerbuizen plaatsen.’ ‘Dat was één van mijn adviezen’, zei hij, en opende laptop weer om zijn verslag aan te passen. Hij zat nog aan de koffie toen Zoon van zijn werk thuiskwam. ‘Wat was het nou?’, vroeg Zoon. Er volgde een gesprek van techneut tot techneut. Inclusief wat tips. Nooit verkeerd, altijd fijn.

Vrijdag kwam de mij reeds bekende monteur van het installatiebedrijf de steunbeeugels installeren waardoor het ‘karwei’ er nu echt op zit. Gelukkig maar. Want hoe gezellig ook, voor nu heb ik even genoeg monteurs over de vloer gehad. En al schrijvende bedacht ik ineens,  je zal maar werken. Dan kost zo’n foutje je aardig wat vrije uren.

Foto: bron

Nadat de installateur was vertrokken…

Nadat de installateur van de HR-ketel was vertrokken, en de HR-ketel stond te stampen, werd het langzaam maar zeker behaaglijk in huis. Ergens rond de klok van vijf uur zag ik ineens een code op de thermostaat staan. Na het bijgeleverde boekwerk doorgenomen te hebben, zonder oplossing te vinden, belde ik naar het installatiebedrijf. Ik kreeg de voicemail. Dus belde ik de storingsdienst. ‘Code 6L, reset het toestel maar. Dat doe je door…’

Mijn techneut (aka Zoon) deed braaf wat hem was opgedragen en ja hoor, de ketel sprong weer aan. Een uurtje. Toen verscheen dezelfde code.  Zoon drukte nogmaals op de resetknop(pen) en ging snel douchen. Om acht uur verscheen de code weer, maar voor wij het ketelhok in konden gaan, verdween de code. I was not amused. Dat gevoel werd nog sterker, toen ik tegen de klok van tienen foutcode 8C zag verschijnen. Eentje waarvan het grote boek zei, ‘Neem contact op met de fabrikant.’

De volgende morgen om acht uur hing ik weer aan de telefoon en deed mijn verhaal. ‘Ik stuur een monteur,’ zei de dame die ik aan de lijn had. Tegen tienen ging de bel. ‘Dat wordt de fabrikant bellen,’ zei hij laconiek en ging op zoek naar de oorzaak. Die werd al snel gevonden. Er stond water in de rookafvoerbuis. Deel 1 was net iets te kort waardoor deel 3 niet op z’n plaats bleven zitten met als gevolg dat het condenswater uit de rook via de ten onrechte gevormde overloop zo de ketel in sijpelde, precies op het ontstekingsmechanisme van de vlam waardoor het beveiligingsmechanisme in werking trad en uiteindelijk de hele zaak blokkeerde om te voorkomen dat wij door koolmonoxide vergiftiging om het leven kwamen.

De monteur van het installatiebedrijf had nog hoop dat, nu het euvel verholpen was, hij de ketel weer aan de praat kreeg, maar helaas. Onder het genot van een kop koffie hing hij bij de fabrikant/leverancier in de wacht. Nog steeds in de hoop dé oplossing aangereikt te krijgen. Nou, mooi niet. ‘Daar moet een monteur van ons naar kijken,’ zei de fabrikant/leverancier. ‘Kan dat wel een beetje vlot?’ vroeg de monteur. ‘Mijn collega heeft gisteren een foutje gemaakt bij het installeren van de ketel, en mevrouw zit dus al sinds gisterenochtend in de kou.’

De fabrikant/leverancier ging zijn best doen. Maar iets beloven zat er niet in.  De monteur van het installatiebedrijf dweilde het ketelhok nog even, en nam toen afscheid. En ik… ik wacht op de volgende monteur. Op deze manier snap ik dat dit een heel energiezuinige ketel is.. 😉

Foto: bron

 

Nieuwe ketel en thermostaat

Hoewel mijn CV-ketel al een paar jaar aan vervanging toe is, schoof ik de aanschaf van een nieuw exemplaar voor mij uit. Want stel, ik heb net een nieuwe ketel, en de gemeente Venlo beslist dat iedereen van het gas af moet, en aan de waterpomp. Argghhh. Een verlammende gedachten.

Begin februari vorig jaar hield de ketel er mee op. Net op het moment dat ik aan een ziekenhuisbed zat te waken. De monteur die kwam, kreeg gaande de telefoongesprekken tussen Zoon en mij door wat er aan de hand was, en deed extra zijn best om het oude beestje nogmaals op te lappen. ‘Maar je moeder moet echt over vervanging gaan nadenken,’ zei de monteur.

Dankzij die monteur en een zachte winter, bleef de ketel functioneren, zodat ik op mijn gemak kon zoeken naar  de, voorlopig, beste oplossing. (o.a. iets met wonen in een appartementencomplex uit begin jaren ’80, afhankelijk zijn van een VvE en heel veel medebeslissers die nog lang niet op één lijn zitten.) Uiteindelijk, na alle voors- en tegens afgewogen te hebben, besloot ik een HR-ketel aan te schaffen. Dit is op de lange termijn wellicht niet de meest energiezuinige oplossing, maar gaat zeker een besparing op water- en gas opleveren.

Vorige week kwam een adviseur van het installatiebedrijf langs om de opties door te spreken. Dankzij al mijn voorwerk was dat zo gepiept. Toen kwam de vraag, ‘Wilt u er een thermostaat bij, en zo ja, welke?’ Op de site had ik gezien dat de app-gestuurde thermostaat de beste koop was. Maar die wilde ik niet. ‘Ik wil gewoon die ene met draaiknop. Niks voorprogrammeren, niks op afstand regelen’. ‘Goede keuze’,  zei de adviseur. Na nog een korte inspectie van het ketelhok vertrok hij weer.

Woensdag werd de HR-ketel geïnstalleerd. Met de voordeur open en de verwarming op 0, werd mijn huis kouder en kouder. Ineens stonden er twee monteurs in de kamer. Eentje had de nieuwe thermostaat in zijn hand. ‘Deze zit er bij,’ zei hij, ‘Maar deze heeft geen klok, en die u nu hebt, heeft dat wel.’ ‘Ik wil die nieuwe hebben,’antwoordde ik. Twee monteurs staken hun duim omhoog. ‘Goede keus,’ zei de één. ‘Ondanks alle reclamekreten, heb ik nog nooit iemand ontmoet die minder gas is gaan gebruiken na aanschaf van een klok- of app gestuurde thermostaat,’ zei nummer twee. ‘De besparing zit in de ketel, niet in deze dingen.’

Kijk, toch fijn om te horen dat mijn idee, dat handgestuurd net zo goed, of misschien wel beter, is dan al die ‘moderne fratsen’.