’t Is even wennen ..

wat verder ter tafel komtHet idee om die ene kast naar de andere kant van de hal te verhuizen, was een spontane opwelling. Dankzij de stukken vilt onder de kast, een fluitje van een cent. Ik voorzag slechts een klein probleempje. De sleutels. Die hangen, sinds wij hier wonen, aan spijkers die ik in kast vier heb gemept.. Bij binnenkomst de eerste kast, rechts in de hal. Beter gezegd, hingen. Want nu kast nummer vier aan de andere kant van de hal staat, is daar ook het plekje om de sleutels op te hangen.

Toen Zoon richting zijn werk vertrok, had ik net drie dozen met boeken weggebracht, en wist nog niet zeker of ik die dag wel verder zou gaan.

Ik zit te lezen wanneer hij de kamer inloopt. ‘Ik ben autistischer dan ik dacht,’ zegt hij vrolijk. ‘Ik wilde mijn sleutels ophangen, maar die vielen met een klap op de grond.’ Ik schiet in de lach. ‘Dat is mij ook al gebeurd,’ antwoord ik. ‘Als we niet kunnen wennen, mep ik nog wel een paar spijkers in kast drie.’

Een nachtje slapen later, ben ik al gewend aan de gewijzigde locatie van de sleutels. Aangezien Zoon jonger en flexibeler is, gaat hem dat vast ook wel lukken. Zo niet, heeft hij pech. 🙂

4 gedachten over “’t Is even wennen ..

Reacties zijn gesloten.

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: