Bijpraten

Weer vergeten …

wat verder ter tafel komt

Nog voordat hij zijn (MBO4-)diploma Technisch Specialist personenauto’s had gehaald, wist hij al dat hij zijn leven niet als automonteur ging slijten. Wat hij wel wilde gaan doen, wist hij niet zo goed. Een paar maanden na het behalen van zijn diploma ging hij via het uitzendbureau als proces operator bij een bedrijf hier in de regio werken. In de drieploegendienst. De grootste lokker in de vacaturetekst was het woord  ‘opleiding’ geweest.

Ondertussen is hij in dienst van de werkgever zelf, en in september aan de beloofde opleiding begonnen. Elke donderdag, mist er geen schoolvakantie is, gaat hij naar school. De meeste klasgenoten werken bij hetzelfde bedrijf. ZIjn bedrijf. Vandaar dat zowel de docenten als de overige leerlingen, naar het bedrijf waar Zoon werkt, komen. Van 9 uur ‘s-morgens tot 10 uur ‘s-avonds is er een docent aanwezig. De leerlingen stemmen hun lestijden op hun dienstrooster af.

En daar gaat het bij mij om de zoveel weken mis. Na een goede twee jaar zit het ploegenrooster nu wel in mijn systeem. Weet ik aan het begin van de week of we samen eten, en wanneer ik ‘lawaai’ mag gaan maken. Deze week heeft hij nachtdienst. Dat is een stille week voor mij. Overdag slaapt hij en probeer ik zo min mogelijk lawaai te maken. Tegen een uur of vier/vijf komt hij uit bed. Dat wat ik avondeten noem, is voor hem ontbijt, maar dat vind hij niet erg. Tegen een uur of negen ‘s-avonds vertrekt hij naar zijn werk.

Behalve op donderdag. Dan staat hij iets eerder op en zorgt er voor dat hij voor vijf uur op het werk is. Of beter gezegd, op school. Net als wanneer hij avonddienst heeft, eet ik die dag alleen. Iets wat ik constant vergeet. Zo ook deze week.

Gelukkig stond dit keer het eten nog niet op. Kon ik mooi even naar de supermarkt rennen om iets te halen waar ik hem geen plezier mee doe. Nou ja, geen man overboord. Een beetje extra beweging kan nooit kwaad, en de supermarkt woont dichtbij. Ik vraag mij alleen af hoe lang het nog duurt voordat die donderdag ‘ik eet lekker iets wat hij niet lust’ in mijn systeem zit.

17 gedachten over “Weer vergeten …

  1. Ik zou daar vreselijk naar uitkijken. Zo’n lekker makkelijk dagje met je eigen favoriete gerecht op het menu. Dat zou bij mij wel blijven hangen, hoor! Dat kind van jou is goed bezig trouwens! Ook wel lollig dat jullie allebei ‘op school zitten’

    Liked by 1 persoon

    1. Ik heb het in mijn agenda gezet. Dat gaat voopr de diensten nu goed. Alleen die ene donderdag in de drie weken.. Die mis ik telkens.
      Nu dacht ik er over het wel in mijn agenda te zetten (papier) maar hij heeft gewaarschuwd dat er weer een wijziging aan zit te komen. Nou ja. De winkel is lekker dichtbij. En het is wel een leuke verrassing.

      Like

  2. Het simpelste advies: zet het in de agenda van je mobiel: donderdag: eten wat ik lekker vind.
    Dit stuk doet me weer denken aan de tijd dat zoon nog thuis woonde. Hij vond ook niks lekker. Soms komt hij nu eten en dan zegt ie vooraf: zal IK dan even koken? En dan weet ik: dat wordt dikmakende pasta.
    Hij houdt ook niet van musea, dus dat gezamenlijke Continium gaat vast niet gebeuren.
    Ach ja…

    Like

    1. Het is niet elke donderdag. Want als hij vroege dienst heeft en naar school gaat, eten we wel samen. En soms neemt hij een paar uur vrij op een schooldag, en eten we ook samen.
      Op zich is Zoon een makkelijke eter, maar hij houdt niet van gebakken piepers of alleen maar witlof uit de oven. En ik wel.

      Like

    2. Ik vind musea ook pas sinds een paar jaar leuk. Je moet net een goede tentoonstelling treffen. Nu met museumkaart is het minder erg wanneer het een keertje een missertje is.

      Like

  3. Ik vind het soms ook lastig om te herinneren hoe het rooster van de kinderen is. Het verandert bij die van mij om de haverklap, en ik zit er dus meestal naast. Wel heerlijk dat je zoon zo gemotiveerd is en zijn plek heeft gevonden zeg!

    Liked by 1 persoon

    1. Voor nu wel. Of hij dit zijn hele leven wil blijven doen, weet hij nog niet. Maar met deze opleiding ligt de proces operators wereld aan zijn voeten.

      Like

    1. Die heb ik maar zelden. Als ik er van te voren over na zou denken, zou ik dat wel kunnen regelen. De week dat zoon niet mee-eet, eet ik gerust twee dagen op rij zuurkoolstamppot en stop nog een portie in de vriezer.
      Ik vermoed dat zodra hij het huis uit is ik het schema kan onthouden. En vooral die ene donderdag.

      Liked by 2 people

Reacties zijn gesloten.