Noordbrabants museum en Design museum, Den Bosch

onderwegWat doe je, wanneer je op een druilerige woensdag met een vriendin hebt afgesproken in Den Bosch, en je hebt beide je museumkaart bij je: Dan ga je naar het Noordbrabants museum en pikt ook het Design museum even mee.

Het bleek drukker dan wij hadden gedacht. De expositie Jan Sluijters: De wilde jaren bleek de ‘boosdoener’.  Heel kunstminnend vijfenzestig plus Den Bosch (en verre omstreken) was aanwezig. Voor elk stuk stonden minimaal vijf personen opgesteld. Daarnaast stonden er nog eens vijf te trappelen van ongeduld om dichterbij te komen. Wij trappelde iets minder, en lieten deze tentoonstelling deels links liggen.

De expositie Uit de stal van Jeroen Bosch bleek minder in trek en, wat mij betreft, zeker zo interessant. De verschillende kopieën van het werk Aanbidding der Koningen, gaven het gevoel van het oude kinderspelletje waarbij een verhaal fluisterend doorverteld moet worden. Aan het eind van de rit is het verhaal compleet veranderd. Ik vond het wel bijzonder om een aantal van die kopieën naast elkaar en naast het origineel te zien.

Na het Noordbrabants museum tweemaal doorkruist te hebben vonden wij de doorgang naar het Design museum. Daar was een expositie van het werk van Jean Cocteau. Om heel eerlijk te zijn was ik niet onder de indruk van zijn tekeningen. Zijn keramiek, en de film over zijn leven, konden mij wel bekoren. Een bijzonder mens. Veelzijdig getalenteerd, zoals men zo mooi zegt.

De tentoonstelling Binnenkijken met Thijs Wolzak riep bij mij een asociaal beeld op. Niet vanwege de prachtige foto’s van zeer bijzondere interieurs. Neen. Voor elke foto staat een meubelstuk zodat je als het ware onderdeel van het interieur wordt. De meeste kijkers hadden er voor gekozen, de audiotoer te huren. Hierdoor zat iedereen met een ‘telefoon’ aan het oor gekluisterd wat maakt dat je je een indringer in andermans huiskamer voelt.  Ik tenminste wel.

Buiten deze en andere tentoonstellingen in het Design museum, vond ik het gebouw, en met name de trap, meer dan de moeite waard. Het lichtspel, zowel van boven als beneden bezien, kon mij wel bekoren. En zeker dat eerste wil wat zeggen. Ik en mijn hoogtevrees kijken normaal gesproken niet graag over relingen heen. Nu kon ik mijn ogen niet van de trappen afhouden.

Trappenhuis design museum den bosch

Wat mij betreft is dit museum een aanrader en ik ga er zeker nog eens naartoe. Ik hoop wel dat het dan ietsjes rustiger is.

6 gedachten over “Noordbrabants museum en Design museum, Den Bosch

  1. Ik kom zelden in een museum. Maar áls ik er kom, neem ik nooit de audiotour. Zo jammer. Ik houd juist van de galmende voetstappen en het gefluister. Die trap is inderdaad prachtig.

    Like

  2. Volgens mij is het er bijna altijd wel druk(kig) hoor. Heb nog nooit anders meegemaakt.
    Ik vond de expositie van Wolzak echt supergaaf. En had dat ‘asociale’ gevoel helemaal niet.

    Like

    • We hebben het aan een tweetal supposten gevraagd. Beide gaven aan het zelden zo druk te hebben gezien. De ontvangstruimte stond vol mensen, de kluisjes zaten vol. Geen hangers vrij in de garderobe.

      Wat het gevoel betreft: ik ben behoorlijk allergisch voor telefoon en oortjes om je van de wereld af te sluiten. Wanneer 99% van de aanwezigen een aparaat in de hand heeft en/of oortjes in heeft…. haak ik af. Ook al weet ik waarom ze die apparaten in de hand hebben. Mijn gevoel dus. Vanuit mijn allergie.

      Like

Post hier je vragen of opmerkingen!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.