Kilometervreter? Valt wel mee!

lifestyleZo lang ik mij kan herinneren, rijd ik tussen de 20.000 en 25.000 km per jaar. Voor mijn gevoel ben ik dan ook een ‘echte’ kilometervreter. Iemand die makkelijk in de auto stapt en overal naar toe scheurt. En dat doe ik ook. Makkelijk in de auto stappen en ergens naar toe rijden. Dat moet wel, want anders haal ik die jaarlijkse kilometers niet.

Ondertussen zit ik al zes maanden thuis. Ik stap nog steeds makkelijk in de auto om bij familie of vrienden op bezoek te gaan. Maar sinds mijn auto in augustus naar de garage is geweest, heb ik nog geen 3.000 kilometer met dat ding gereden. En ja, ik heb wat vaker de trein gepakt, maar zelfs als ik die kilometers erbij tel, kom ik slechts rond de 4.000 km uit. Terwijl ik er wel veel vaker op uit ben gegaan dan ik normaal naast mijn werk op stap ging.

Blijk ik helemaal geen kilometervreter te zijn maar meer een zondagsrijder. Dat scheelt enorm qua milieuvervuiling, maar ergens is het wel zonde van die mooie auto die voor de deur staat. Soms denk ik er zelfs over om hem de deur uit te doen. Maar goed, ik weet natuurlijk niet waar mijn toekomstige werkgever woont, dus voorlopig mag ‘Grumpy, het sjagerijnige blauwe monster’ nog voor de deur blijven staan.

Maar goed. Een zondagsrijder dus. Aan dat idee moet ik toch even wennen. 😉

15 gedachten over “Kilometervreter? Valt wel mee!

  1. De meeste kilometers hier gaan op aan de vakantie (zo’n 2500 km), verder niet heel veel eigenlijk. Maar we zouden hem niet kunnen missen want in het gat waar we wonen is het droevig gesteld met het OV.

    Like

    1. Waar ik woon gaat het redelijk. Waar ik ooit woonde, was een ramp. En het kan nog erger. Best bijzonder wanneer je bedenkt dat we de auto eigenlijk wat meer moeten laten staan.

      Like

  2. Ik heb bij toeval mijn auto weggedaan. Ik reed hem ‘economisch’ total loss ruim een maand voordat ik geopereerd zou worden. Daarna zou ik minimaal twee maanden niet mogen fietsen en autorijden. Ik fiets weer. Noodgedwongen bij elk weer. Gelukkig heb ik een elektrische fiets. ’s Avonds zet ik hem op de hoogste snelheid. En… het eent als je geen keuze hebt. Ik heb het verzekeringsgeld op een spaarrekening gezet met daarbij elke maand het bedrag van wegenbelasting (Diesel) en mijn verzekering. Ik spaarde al voor een andere auto dus het bedrag groeit aan.
    Ik reed zo’n 16.000 km per jaar.
    Ik ga vaker met de trein maar merk wel dat ik geen gehoor kan geven aan spontane oprispingen om iemand te bezoeken die ver weg woont. Binnenkort maar eens kijken of autorijden me fysiek weer lukt. Er staan deelauto’ s om de hoek gelukkig.

    Like

    1. Het vergt inderdaad wat meer planning, geen auto meer hebben.
      Maar dat fietsen, dat schijnt goed te zijn voor een mens.
      Succes met sparen, en ik denk dat het fysiek weer rijden vast wel gaat lukken. Kuszz.

      Like

  3. Oeh ik hoop dat je nieuwe werkgever een beetje in de buurt woont.
    Zelf rijd ik een heel stuk minder nu Poownie weer “om de hoek” staat. Ik doe veel met de fiets of ga zelfs lopen. Ik heb geen idee hoeveel km ik vreet maar ik denk dat ik in de buurt kom van een “halve zondagsrijder”

    Like

  4. Oeh! Nadat ik dit gelezen heb, ben ik ook mijn kilometers gaan tellen. Ik zit op een ruime 10.000 per jaar. En nee, niet op zondag 😉
    Het zijn er, denk ik, een kleine 2.000 meer wanneer ik het openbaar vervoer mee reken. Mijn ‘groene koekblik’ is in 2000 geboren en vorige maand zonder problemen door de APK gekomen 🙂

    Liked by 1 persoon

    1. 10.000 vind ik een mooi getal. 12.000 ook.
      Ik ga mijn best doen dat ook te halen dit jaar. Morgen worden er al weer wat kilometers bijgeschreven.

      Like

Reacties zijn gesloten.

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: