Vriendsjip

‘Weet joe, ai was aan hed denken over det wie magisch sein. End ai herinner mai een time det ai was ook magical. Det was wen Son was nog maor klein and ai werd his best vriend. But ai hef no herinnering aan being magisch voor det time. End when ai lag on top of zijn klerenkast, ai was ook not magisch. Anders was ai wel van de kast afgekomen. But det kon ai not. Because ai was niet meer zijn vriend. He forgot mie. He had piepeltjes in zijn life’.

De kleine beer kijkt zijn vriendjes aan. ‘Ai denk det vriendsjip with peipels maakt ons magisch.’ ‘Ik geloof er niets van. Ik was ook al magisch voordat ik mensen leerde kennen,’ bromt Toet. ‘Is det so?’,  vraagt Moeltje. ‘Wat is joes first herinnering?’

Toet denkt na. Graaft diep in zijn fluf en stuf. ‘Ik herinner mij, hoe iemand het laatste draadje doorknipte zodat ik niet langer vast zat aan de naaimachine waarmee ik ben gemaakt. Het was een oud vrouwtje. Zij sprak tegen mij, maar nu ik erover nadenk, weet ik niet wat zij zei. Zij kriebelde mij achter mijn oren en stopte mij toen in een doos’. Hij graaft nog dieper in zijn geheugen. Zo diep, dat zijn neusje ervan opkrult.

Dan valt zijn mond open. ‘Mijn volgende herinnering is dat ik hier woon… Ik weet echt niet hoe ik van daar naar hier ben gekomen. Verhip Moeltje, ik denk dat je gelijk hebt.’ Toet wendt zich tot Rozifantje. ‘Wat is jouw eerste herinnering?’

‘Appelig die mijn oogjes borduurde, mijn lijfje vol stopte met fluf en stuf en zei, dat ik naar een fijn, nieuw huis ging,’ zegt de kleine olifant fier. ‘Moetlje, wat is jouw eerste herinnering? Hoe ben jij gemaakt?’

Het beertje schudt verdrietig zijn hoofd. ‘Det ai not weet. Mai first herinnering is de gezicht ven Son, when he heeft mie uitgepakt. Ai was a farewell gift end we became instantly vriends. Joe twee, joe sein the lucky ones. Joe sein met love gemaakt. Ai was not.’ Dan klaart zijn snoetje op. ‘But ai found vriends. Son. Her. And joe twee. Joe all heeft mai life magisch gemaakt. Vriendsjip is magical’.

‘Ja’, zuchten Toet en Rozi in koor, ‘Vriendsjip is magical.’

 

¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤

Dit blog is geschreven in het kader van de schrijfuitdaging van Schaap Schrijft. Voor spelregels, deelname en het lezen van de bijdragen van anderen, klik hier. Ik heb er voor gekozen, om de hoofdrol aan mijn bijdragen aan deze schrijfuitdaging toe te bedelen aan Toet en zijn vrienden. Toet is een Cliniclown-muisje met een eigen willetje, Rozifantje is een creatie van Appelig (en daarmee one-of-a-kind) en Moeltje is lang geleden in het koffertje van Zoon mee naar Nederland gekomen en verblijft hier min of meer illegaal.