De droom verklaard

Google is my friend en zo ben ik er achter dat wanneer je droomt over een toiletbezoek dat je zaken aan het loslaten bent. Of moet gaan loslaten. Gezien alles wat de laatste 100 jaar is gebeurt, en het denkproces van met name het laatste half jaar, kan dat goed kloppen.

Dan nu de combinatie van De Hamert en een toiletgebouw in de jungle, compleet met gat in de grond. Komt-ie!

Vorige week, tijdens mijn wandeling in natuurgebied ’t Zwart Water, stond het water mij binnen een kwartier na start wandeling, spontaan aan de lippen. UIteindelijk heb ik mij even teruggetrokken achter de wortels van een omgevallen boom waar flink wat struiken omheen stonden, om dat te doen waar moeder natuur om riep. Of in ieder geval mijn blaas.

Naast een rokje en een thermolegging had ik meerdere laagjes kleding aan. Die laagjes zorgen er voor dat naar het toilet gaan een soort puzzel is. Met name het feit dat de legging over een hemdje gaat, en de rok weer over de legging, maakt even snel naar het toilet gaan lastig.

Altijd wanneer ik ‘terug naar de natuur’ iets te letter opvat, moet ik denken aan de toiletgang tijdens de tiendaagse trektocht in Nepal. Dat geschiedde over het algemeen hurkend achter een struik, buiten het zicht van de rest van de wereld. Behalve van dat ene kind wat dan, net op het moment dat jij op je hurken zat, onverwachts uit de struiken opdook en vroeg, ‘Do you have pen?’ Ik weet niet of het nu nog zo is, maar rond 1990 waren Nepalese kinderen altijd op zoek naar school supplies.

Komen we nu bij het laatste deel van mijn droom. Restaurant De Hamert. Dinsdag las ik dat dit voormalige sterrenrestaurant failliet is, en haar deuren voor het publiek heeft gesloten. In de vorige eeuw ben ik tweemaal door de toen nog open deuren naar binnen gegaan.

De eerste keer was aan het eind van een wandeling die ik samen met een vriendin had gemaakt. Het weer was bar slecht. Gehuld in regenkleding, op bergschoenen en regenlaarzen, met modderspatten tot halverwege onze broeken, stapte wij de hal in, op zoek naar een toilet en warme koffie. Zonder pardon werden wij naar buiten gebonjourd. Iets met niet gekleed zijn conform de kledingvoorschriften, aldus de bonjourende meneer.

Een week later liep ik voor de tweede keer in mijn leven die hal binnen. Dit keer niet samen met mijn vriendin, maar in gezelschap van mijn toenmalig echtgenoot en het voltallige management team van het bedrijf waar hij werkte. Tja, jurkje aan, haren in de krul, pumps, ‘goed’ gezelschap. De bonjourende man kwam vragen of hij mijn jas aan kon nemen. Het duiveltje in mij zei, ‘Oh, dus nu ben ik wel welkom,’ en hij bood zijn excuses aan. Case closed. Maar niet helemaal.

Mijn droom is dus niets anders dan het loslaten van bijeengeraapte indrukken en een samenloop van omstandigheden.  Of zoiets.

6 gedachten over “De droom verklaard

  1. Ik droom soms dat ik op zoek ben naar een toilet maar dat er dan of mensen in staan die daar niet weg willen of dat het geen toilet maar een soort klerenkast is waar je moeilijk even kan gaan plassen. Resultaat: ik wil wel en ik moet ook, maar er komt nooit wat van terecht. Nooit begrepen wat dat betekent, maar als ik jouw uitleg lees dan betekent dat: ik moet loslaten, ik wil loslaten maar ik word tegengehouden of ik houd mezelf tegen. Dat wordt piekeren. Maar wat zou ik los willen laten? Ik weet het niet. Ik ga niet gebukt onder mijn verledens. Hoe zou dat zitten?

    Like

Reacties zijn gesloten.

Create a website or blog at WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: