Persoonlijk

When will I ever learn?

Zo rond derde kerstdag voelde ik wat ‘gerommel in de trommel’. Oftewel, mijn darmen waren van slag. Niet vreemd, na twee dagen uit eten gaan. Hoe goed de koks en het bedienend personeel ook hun best doen mij geen gluten voor te zetten, het kan altijd een beetje fout gaan.

Tegen de tijd dat het oude jaar afscheid nam, wist ik dat er meer aan de hand was. Ik was koortsig, liep (te) vaak naar nummer 100 en voelde mij beslist under the weather.  Vanuit de gedachten, zo lang ik naar het toilet kan wandelen, is er niets aan de hand, negeerde ik de signalen, en ging door met mijn leven.

In de nacht van zondag op maandag nam mijn lichaam het heft in handen. Wandelen was vanaf dat moment out of the question. Na mijn persoonlijk record op de 10 meter meerdere malen te hebben verbeterd, gaf ik toe aan mijn lijf. Ik trok mij met een dekentje terug op de bank, liet het stof en de tandpastavlekken in de badkamer met rust, ging niet wandelen en, heel belangrijk, stopte met het drinken van koffie en het eten omdat het tijd is om te eten.

Legitiem lanterfanteren dus. Tegen een uur of vier voelde ik een knaagje in mijn maagje en wandelde uiteindelijk, de koelkast toonde een groot gapend gat, toch even naar de supermarkt. Dat leerde mij twee dingen. Ten eerste bleek die 2 x 150 meter wandelen nog best ver te zijn. Ten tweede knapte ik van een lichte maaltijd voldoende op om een rustige, maar vooral goede nachtrust te hebben. Het gevolg: de koffie smaakt mij weer, mijn darmen zijn weer rustig en de koorts begint af te nemen.

Ik zeg altijd, tegen iedereen, ‘Wel goed uitzieken hoor’,  maar heb daar zelf wat moeite mee. When will I ever learn? Ik geloof dat ik een voornemen voor dit jaar heb gevonden!

9 gedachten over “When will I ever learn?

  1. Voor een ander weten we altijd wel wat goed is, maar als we zelf iets hebben dan blijven we doorgaan totdat het echt niet meer gaat. Ik herken dat wel hoor.
    Gelukkig gaat het alweer beter met je.

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.