Walk & Talk: Trots, motto en dromen!

Walk&Talk.png

Tijdens de laatste Walk & Talk  (in 2018) in de Bibliotheek van Venlo, werd een groot deel van het programma ingevuld door Royana Kogeldans (accountmanager) en Sayenne Hermans (medewerker marketing), beide werkzaam bij ENJOB. Ingevuld is trouwens een verkeerd woord. Na een korte inleiding kreeg de groep een aantal vragen voorgelegd en kon de interactie beginnen. Hieronder een kleine greep uit de vragen.

Waar ben je trots op?

De strekking van de eerste vraag was, ‘Wat heb jij in één van je banen bereikt waar je nu nog trots op bent?’ Geen makkelijke vraag voor de gemiddelde Calvinist. Trots zijn op ruikt nu eenmaal naar arrogantie en wie is er nu niet groot geworden met de woorden ‘Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.’

Het duurde zeker een minuut voordat deelnemer A het woord nam. ‘Als beginnend administratief medewerkster heb ik meegewerkt aan het uitbouwen van een geautomatiseerde administratie voor de registratie van vaardigheden en (her-)opleidingsactiviteiten van het personeel.’ Met recht iets om trots op te zijn. ‘Daar moet je bij een sollicitatie aandacht aan besteden,’ zei Royana stellig. Deelnemer A keek even moeilijk. ‘Ik solliciteer niet altijd op administratieve functies en vind het lastig om dit in een brief voor een andersoortige functie te benoemen.’ De tips vlogen over tafel en werden gevolgd door trots-momentjes van andere deelnemers aan de Walk & Talk.

Wat is je motto?

ik denk

Eén van de volgende vragen was ‘Wat is je motto bij het zoeken van werk’.  Royana kwam met het motto van Pippi Langkous, ‘Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk wel dat ik het kan.’ Voor mij bekend, al heb ik het vooral gebruikt in de periode dat ik mijn balkon aan het pimpen was en met schuurmachines en sjabloon-tekenen (zonder sjablonen) aan de slag ging. Er volgde nog wat bekende spreekwoorden en gezegden. Het motto ‘Je bent zo sterk als je zwakste schakel’ voelde als een vreemde eend in de bijt. Proefde negatief. Totdat ik de uitleg van deelnemer B hoorde. Hoe zij ooit als callcenter medewerker het voor haar niet werkende scriptje met standaardvragen had omgevormd tot een verhaal waar zij wel mee uit de voeten kon, en daarna deze tekst als compliment in ontvangst had mogen nemen.  

Wat is je droombaan?

De afsluitende vraag was, ‘Stel, je hoeft geen rekening te houden met kennis, kunde, opleiding, talent, inkomen en alles wat daarbij hoort, wat is dan jouw droombaan?’ Deelnemer A bedacht zich geen moment. ‘Iets creatiefs doen met kinderen,’ was haar reactie. ‘Leren kijken naar kunst, materialen laten ervaren, leren creëren.’ Om daarna te verzuchten, ‘Maar ja, daar ben ik nog niet voor opgeleid.’

En daar waar ik het niet ondenkbaar acht dat zij, in een andere omgeving, keihard uitgelachen zou worden vanwege haar droom, kwam hier de kracht van het concept Walk & Talk weer bovendrijven. Geen ver- of beoordeling werd geuit. Wel vlogen tips en opties over tafel. ‘Ben je daar en daar al eens langs geweest?’ ‘Heb je daar al eens gekeken, geïnformeerd.’ ‘Bij xxx  zoeken ze nog vrijwilligers.’

Veel te snel waren de twee uur voorbij en was het tijd om afscheid van de dames van ENJOB en van elkaar te nemen. Na nog even nagepraat te hebben met de medewerkster van de bibliotheek die de Walk & Talk organiseert keerde ik huiswaarts. Net als de vorige keer mij verbazend over het feit dat deze mensen, met al hun potentieel, niet zo één, twee, drie aan de bak komen. De werkgevers van Venlo en omstreken weten niet wat ze missen.

Dubbel gevoel!

En hoewel ik hoop snel weer aan het werk te zijn, heb ik de datum van de volgende Walk & Talk al in mijn agenda gezet. Want mocht ik nog even langer van mijn vrijheid mogen (moeten) genieten, dan is het positivisme van de Walk & Talk een welkome afwisseling op de dagelijkse gang van zaken.

6 gedachten over “Walk & Talk: Trots, motto en dromen!

  1. Ooit gaf ik in m’n CV aan: ‘Ik kan alles (leren)’. Onbedoeld een beetje naar Pippi.

    Verder heb ik dingen waar ik erg trots op kan zijn, maar dat staat juist het solliciteren in de weg. Ik schreef het wel op m’n CV, maar niet dat ik daar trots op was.

    Uiteindelijk heb ik bijzonder weinig gesollicteerd. Ik nam veel vaker ontslag als ik me ergens niet op m’n plek voelde. Werkte ook bij voorkeur via uitzendbureau’s om bedrijven uit te proberen.

    Liked by 1 persoon

  2. Klinkt als inspirerende bijeenkomsten! Dat motto van Pippi was ook het mijne bij mijn laatste baan, waar ik werd aangenomen om iets te doen wat ik nog nooit gedaan had. En dat dat is gelukt, maakte mij ook weer zekerder om gewoon aan een heel nieuw leven in DK te beginnen. Leve Pippi!

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.