Ik dacht dat het aan mij lag..

StuderenStudiebelasting 5 tot 7 uur voorbereiding per les, stond er in de brochure. Met 2 lessen per schooldag, één schooldag per vier weken, komt dat snel geteld op ongeveer 4 uur per week. Vier uur per week, dat is goed te doen, weet ik uit het verleden.

Tijdens de voorbereidingen voor de eerste schooldag kwam ik er al snel achter, dat ik het met vier uur per week niet ging redden. Ik was zeker acht uur per week bezig. Hoewel ik begin oktober mijn huiswerk af had, had ik er geen goed gevoel over. Sterker nog, ik voelde mij onzeker. Dacht dat mijn hersenen niet meer willen leren. Kunnen leren.

Tot overmaat van ramp miste ik, dankzij een gluut die zich één dag voor de eerste lesdag  aan mij opdrong, de eerste schooldag. ‘Vrolijk’ ploeterde ik verder. Na drie weken op rij, acht uur per week, met mijn neus in de boeken te hebben gezeten, was het einde van mijn huiswerk nog lang niet in zicht. Toen moest ik nog aan de HTML- en CSS- codes beginnen.

Dit soort praktische zaken kan ik niet uit een boek leren. Die moet ik doen. Dat is precies wat ik de afgelopen week deed. Vier tot zes uur per dag! Leuke uren, dat wel. Maar mén, wat kost dat coderen een hoop tijd. Zoveel tijd, dat het mij verstandig leek, zes weken uitstel voor het inleveren van mijn moduleopdracht aan te vragen. 2 Februari is de nieuwe datum. Dat lijkt ver weg, maar tussen nu en dan zitten nog drie schooldagen die ook voorbereid moeten worden, en dat coderen is slow going. Lezen jullie de wanhoop? Niet? Ik voelde het wel. Een beetje.

Vandaar dat ik vanmorgen met een zwaar gemoed richting school vertrok. Ik voorzag dat ik het kneusje van de groep zou zijn. Overal achteraan zou hobbelen. Dat pakte (gelukkig) anders uit. Na vijf minuten had ik door dat ik net zo ver, misschien wel verder was, dan de rest. Binnen een kwartier voelde ik mij als een vis in het water. Al die jaren bloggen en knutselen aan prefab wordpress- en bloggerthema’s bleken hun vruchten afgeworpen te hebben. Om over een week knutselen met HTML nog maar te zwijgen.

Aan het eind van de schooldag waren alle sporen van wanhoop en onzekerheid verdwenen. De moduleopdracht is gaan leven. Ik heb een beeld bij de zelf te bouwen website. Hoe ik dat aan moet pakken. Waar te beginnen. Kan de hoofd- van de bijzaken onderscheiden. I’m back in business. That Feels Good! So Good!

15 thoughts on “Ik dacht dat het aan mij lag..

  1. Oh wat een fijn gevoel moet je dat gegeven hebben. Ik voelde nl je wanhoop wel een beetje door je eerste alinea’s heen. Als je er dan achter komt dat je misschien wel verder bent dan de rest kan dat echt als een opluchting voelen.

    Like

  2. Herkenbaar! Maar wat fijn dat je erachter kwam dat je helemaal geen reden had aan jezelf te twijfelen. Lekker doorgaan zo! (En als t teveel wordt, op tijd melden helpt altijd, en dat heb je prachtig gedaan door die uitstel aan te vragen.)

    Like

    • Dank je. Ik had er wat moeite mee, met die uitstel want ben hele dagen thuis. Maar de stof is redelijk nieuw voor mij, dus dat vraagt z’n tijd. En ik heb ook wel moeten ‘detoxen’ wat mijn werk betreft.

      Like

Post hier je vragen of opmerkingen!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.