Een lief gebaar

img_3682Ooit woonde zij en ik naast elkaar. De overeenkomsten in onze situatie, import in het dorp (en provincie), gescheiden en kinderen in dezelfde leeftijdscategorie, smeden een band. Een band die na mijn verhuizing, nu alweer zeven jaar geleden, is blijven bestaan. Niet dat we de deur bij elkaar platlopen. Dat deden we niet toen we naast elkaar woonde, dat doen we nog steeds niet. Dat hoeft ook niet. We weten van elkaar dat het goed zit.

Een paar maanden geleden is zij verhuisd. Donderdag ging ik haar nieuwe huis bekijken. Diverse koppen thee, een bezichtiging van huis en tuin, en heel veel woorden later ging ik naar huis. Vriendin’s oudste dochter was thuisgekomen van haar werk en zat te lunchen. Vriendin en ik stonden in de deuropening en ik bewonderde de kruidentuin in wording. Een project van haar oudste dochter, die even tekst en uitleg kwam geven. Mijn oog viel op de hibiscus op stam. Vol van blad, donkergroen van kleur, barstensvol knoppen. ‘Die van mij is een beetje armetierig en zit vol luis,’ zei ik. ‘Dan moet je met een mengsel van groene zeep. brandspiritus en water sproeien,’ antwoordde Dochter.

Ik zei, met nog net geen schaamrood op mijn kaken, dat ik dat weet en voegde er aan toe dat ik er nog niet aan toe was gekomen om een ‘sprietzer’, groene zeep en brandspiritus te halen. Dochter had wel een ‘sprietzer’ voor mij en liep terug naar binnen. Ze bleef vrij lang weg. Zo lang, dat wij even naar binnen liepen om te zeggen dat als zij dat ding niet zo snel kon vinden het wel goed kwam. Dochter kwam net de kamer in met in haar handen niet alleen een ‘sprietzer’ maar ook nog twee potjes. Eentje met groene zeep en eentje met brandspiritus. Geroerd door dit lief gebaar, en met mijn handen voller dan toen ik kwam verliet ik hun huis.

De hibiscus heeft ondertussen al driemaal een ‘douche’ gehad. Ik verbeeld het mij vast, maar volgens mij zijn de blaadjes al groener aan het worden, en de zwarte spikkels minder. Wat ik mij niet verbeeld is dat ‘groene zeep’ en ‘brandspiritus’ op mijn boodschappenlijstje voor volgende week staan. Nu ik begonnen ben met sproeien, maak ik het ook af.

Toen ik het balkon ging pimpen zijn de olijfboom en de hibiscus, die op het balkon in de felle zon stonden te verbranden, verplaatst naar een plekje bij mijn voordeur. Daar fleurde met name de hibiscus dusdanig op dat er toch nog wat bloemen in kwamen. Daarna kwam de luis en vergeelde de bladeren, en verschrompelde de knoppen net zo snel, als ooit in de volle zon.

8 reacties op ‘Een lief gebaar

  1. AnneMarie 29 september 2018 / 10:56 PM

    Leuk he. Nu gaan de jonkies ons vertellen hoe het moet, nog leuker dat ze de ingrediënten er gewoon ff bij doet.
    Succes met het project.

    Liked by 1 persoon

  2. Mrs. T. 29 september 2018 / 8:21 PM

    Wij hadden echt zoveel luis of spint of wat dan ook in onze bolaccacia’s dat we ze al een paar maanden geleden gewoon drastisch teruggesnoeid hebben. Nu staan ze er weer florisant bij.

    Like

    • Rianne 29 september 2018 / 8:34 PM

      Dat kan ik binnenkort ook doen. Misschien wordt-ie volgend jaar dan wel wat voller..

      Like

Post hier je vragen of opmerkingen!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.