Het is al september

sheschangingTime flies when you’re having fun is een welbekend, en oh zo waar, gezegde. Het is al september. Mijn eerste vakantiemaand zit er op. Mijn agenda vertelt mij dat ik over iets minder dan twee maanden werkloos ben. Ik schrijf bovenstaande zin en tegen alle verwachtingen uit het verleden in voel ik geen paniek in mij opborrelen. Geen angst. De gedachten ‘waar ben ik aan begonnen’ blijft uit. En dat terwijl ik ten tijde van het teken van de vaststellingsovereenkomst bang was dat ik rond deze tijd spijt zou krijgen van mijn actie en op elke vacature, passend of niet, zou gaan solliciteren. Niets lijkt minder waar.

Nu ik niet alleen fysiek maar ook mentaal tot rust begin te komen, groeit het vertrouwen in mijn eigen kennis en kunde met de dag, en daarmee ook het besef dat ik het waard ben te wachten op die ene,  leuke functie waarin ik mijn ei kwijt kan zonder mijzelf te verliezen. Het heeft voor zowel mijzelf als mijn toekomstige werkgever totaal geen meerwaarde wanneer ik op alles solliciteer waarvan ik denk ‘dat kan ik’ zonder dat ik er warm voor loop. Dat is vragen om in eenzelfde situatie terecht te komen als waarin ik met name het laatste jaar verkeerde: te moe zijn om enerzijds de functie dusdanig eigen te maken dat ik er gelukkig van word en anderzijds geen puf hebben om op zoek te gaan naar iets wat echt trekt.

Bovenstaande betekent trouwens niet dat ik nog niet aan het solliciteren ben. Ondanks mijn ‘goede’ voornemen om in de maand augustus totaal niet bezig te zijn met ander werk zoeken maar vooral de tijd nemen om af te schakelen, heb ik al driemaal gesolliciteerd. Het heeft tot op heden nog geen zoden aan de dijk gezet, maar wat niet is gaat nog komen!

Naast het, eigenlijk ongepland, solliciteren om, ben ik mij al via het net aan het oriënteren op zaken die samenhangen met mijn droombaan en met de opleiding waar ik in oktober mee start: online communicatie, het inzetten van social media en het bespelen van google. Een duidelijke, goed gelijkende profielfoto schijnt op vele fronten belangrijk te zijn. Daarom heb ik vandaag mijn aversie tegen het maken van een selfie maar aan de kant geschoven, ben het balkon opgegaan en gaan knippen. Het resultaat is, voor nu, te vinden in de rechterkolom van dit blog. Ooit hoop ik deze foto voor een nog mooier exemplaar te kunnen vervangen, maar voor nu ben ik meer dan dik tevreden.

Eindconclusie voor nu: Ik ben onderweg en wat mij betreft zit ik op het juiste spoor!

Hieronder een greep uit de afgekeurde exemplaren!

15 thoughts on “Het is al september

  1. Met een positieve instelling ben je al een eind op weg. Leuke selfies heb je gemaakt, maar je hebt er vast veel meer gemaakt die minder waren. Ik heb nog een tip voor het maken van een selfie, stel de imer in op 3 of 5 seconde op de camerainstellingen, dat geeft je net even de tijd om goed te gaan staan of zitten. Het resultaat zal je verbazen. Fijne week en hartelijke groet El

    Liked by 1 persoon

    • Inderdaad, de prullenbak ligt vol… Voornamelijk met gekke bekken en dichtgeknepen ogen. Een onhebbelijkheidje van mijzelf. Die timer is een goed idee. Daar ga ik mij in verdiepen!

      Like

Post hier je vragen of opmerkingen!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.