Een misser van formaat

De buit_2499Ik dacht altijd dat ik het als uit noodzaak geboren glutenvrij-etende lekkerbek lastig is om uit eten te gaan. Om bij elke bestelling, zelfs wanneer het een glas water betreft, te melden ‘glutenvrij’. Om alles wat er op mijn bordje ligt met enige wantrouwen te benaderen ‘want je weet maar nooit’. In de horeca werken mensen en mensen kunnen fouten maken. Van de week kwam ik er achter dat ook een vegetariër omringd door vleeseters het niet altijd makkelijk heeft.

Dinsdagavond, half negen betreden wij (vriendin, haar dochter en ik) het Japanse restaurant waar wij hebben gereserveerd. Het is geen all you can eat sushi-bar; hier wordt volgens de Washoku-stijl gekookt. Eén van hun specialiteiten is Shabu-shabu.

In de kleine zaak lopen drie obers rond. Nadat we wat te drinken hebben besteld krijgen we de kaart aangereikt. De jongste van de drie obers geeft ons tekst en uitleg over de diverse menu’s. We moeten twee belangrijke keuzes maken: het aantal amuses waar we mee willen beginnen en de ingrediënten van de Shabu-shabu. Naast de groenten bestaat de keuze uit a) wagyu beef, b) een mix van wagyu beef, vis en black angus beef of c) vis en black angus beef.

Op dat moment beseft vriendin dat er geen volledig vegetarische optie op de kaart staat en vraagt of het mogelijk is dat zij, als vegetariër, een vegetarische Shabu-shabu met uitsluitend vis en groenten krijgt. De jongste ober zegt dat het geen probleem is, maar roept wel zijn vrouwelijke collega er bij. Ook zij bevestigd dat het geen probleem is, maar gaat nog wel even in overleg met de kok. Het is wederom geen probleem, hij zal voor vriendin een assorti vis van het seizoen klaarmaken. Nu er niets meer is wat een avondje genieten in de weg staat, gaan we over tot bestellen. Vanaf dat moment is het genieten met een hoofdletter G.

Achtereenvolgens krijgen we een amuse bouche van het seizoen, boterzachte sashimi, de best sushi ever, edamame, heldere bouillon van het seizoen, speciaal gegrilde vis en dan is het tijd voor het hoogtepunt van de avond: de Shabu-shabu. Er wordt een grote pan kokend water op de in de tafel ingebouwde kookplaat gezet. ‘Waar komt de andere pan te staan?,’ vraagt vriendin belangstellend. ‘Welke andere pan?,’ is de wedervraag van ober nummer drie. ‘Ik eet vegetarisch,’ antwoordt vriendin geduldig. ‘Wanneer ik mijn groenten en vis in dezelfde pan bereid waarin zij hun vlees bereiden, is mijn eten niet vegetarisch meer.’ Ober drie lijkt haar redenatie niet helemaal te volgen. ‘Ik ga even overleggen,’ mompelt hij en loopt naar zijn collega’s.

Het is de jongedame die even later naar ons toekomt om te melden dat zij met de kok gaat overleggen. Wij kijken elkaar eens aan. Zien het probleem niet. Er zou volgens hun eigen zeggen geen probleem zijn. De jongedame komt terug en probeert met een stalen gezicht de oplossing van de kok in de groep te gooien. Het eert haar dat haar dat niet echt lukt. ‘De kok stelt voor dat u eerst eet en de andere wachten tot u klaar bent.’ Het is lang geleden dat ik drie monden synchroon heb zien openvallen. Nou ja, ik zag er twee openvallen en voelde mijn eigen onderkaak wegzakken. ‘Wat gezellig,’ reageert vriendin sarcastisch. ‘Dus zij mogen toekijken hoe ik eet. Dat is toch geen oplossing?’ Enigszins wanhopig kijkt de jongedame de zaak rond, zoekt steun bij haar twee collega’s die vanaf een afstandje toekijken. Dan valt haar oog op de enige tafel in de zaak met twee ingebouwde kookplaten. De tafel is leeg. ‘Zou u naar een andere tafel willen verhuizen?,’ vraagt zij terwijl zij naar haar collega’s seint dat zij die tafel in orde moeten maken. ‘Daar kunnen wij twee pannen kwijt.’

Aan de andere tafel vervolgen wij onze maaltijd. Gezamenlijk. Het is wederom genieten maar de schwung is er uit. Het speciale is van de avond af. Omdat vier mensen niet voorbij de oplossing vlees vervangen voor vis hebben gekeken. En het ergste is: de in eerste instantie voorgestelde oplossing zegt mij dat dit ook gebeurt was wanneer vriendin bij het reserveren gemeld had dat zij vegetariër is.  Wat mij betreft een misser van formaat. Eentje die het heerlijke eten van die avond overschaduwd. Echt doodzonde wat mij betreft.

9 thoughts on “Een misser van formaat

  1. Je zou toch verwachten dat vegetarisch of veganistisch inmiddels wel een beetje ingeburgerd zou zijn hè, maar het blijft blijkbaar lastig om iets anders op de kaart te zetten en daar dan ook nog eens variatie in aan te brengen.

    Jammer dat jullie avond hierdoor toch een beetje in mineur verlopen is.

    Like

Post hier je vragen of opmerkingen!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.