En natuurlijk zit je haar dan goed..

Eén kop koffie is eigenlijk niet genoeg om fris en fruitig aan de dag te beginnen, maar er nog eentje pakken is slechts uitstel van executie. Die schutting moet eraan geloven. Ik moet aan de bak. Bij binnenkomst op de badkamer zie ik het meteen. Mijn haar zit perfect. Just my luck. Dat zal straks wel anders zijn.

 

 

Bij gebrek aan haspel verleng ik drie verlengsnoeren tot voldoende snoer om mij vrij over het balkon te bewegen. Ik leg de schuurmachine buiten en pak een stofmasker. Tip van Zoon. Omdat ik het kind van mijn vader ben en geen zin heb in een bezoek aan de SpoedEisende Hulp neem ik ook Zoon’s veiligheidsbril en een paar stevige handschoenen mee naar buiten en ga binnen op zoek naar mijn wandelschoenen.

Om iets over achten zie ik er uit als iets wat net uit een ruimteschip is gestapt en ben ik er klaar voor. Ik kniel bij de schutting om, volledig aan het zicht van alle omwonende onttrokken, aan het karwei te beginnen. Tussen de planken door zie ik dat Buurman zijn raam open heeft staan. Zucht. Ik heb hem gewaarschuwd dat ik vandaag de schutting ga schuren en dat dat voor overlast kan zorgen. Ik heb er niet bij gezegd dat ik een schuurmachine zou gebruiken maar met een stukje schuurpapier veroorzaak je nauwelijks overlast dus… Ik begin. Het gaat als een tierelier en ik ben blij met mondkapje, veiligheidsbril en handschoenen al zweet ik binnen no time als iemand die zwaar werk doet.

Ik heb ongeveer eenderde van de schutting gedaan wanneer het schuurpapier breekt. Sjips. Weet ik hoe ik dat moet vervangen? Voor de veiligheid haal ik de stroom van het apparaat. Zoals gezegd, ik ben het kind van mijn vader. De knoppen zijn zo gevonden maar het duurt even voordat het mij lukt om met slechts twee handen én de knop ingedrukt te houden én het schuurpapier op zijn plaats te schuiven maar het lukt. In gedachten zie ik mijn vader staan. Zachtjes zegt hij tegen mijn moeder, ‘Ze is wel onhandig’ terwijl hij mij een duimpje geeft. ‘Zij weet tenminste dat ze onhandig is,’ galmt de stem van mijn moeder over het balkon.

Enfin. Met een goed uur ben ik klaar. De schutting is eerst met het schuurmachine behandeld, daarna heb ik de onder en de bovenkant van de planken handmatig gedaan. Ik heb met een zachte bezem het stof van de schutting geveegd en de stoep zo goed en zo kwaad stofvrij gemaakt. Ik heb koffie en een douche verdient. Ik doe het in de omgekeerde volgorde. Koffie met stof smaakt namelijk niet.

Straks de schutting nog eens nat afnemen, dan kan ik morgen beginnen met verven.

9 thoughts on “En natuurlijk zit je haar dan goed..

  1. Dat zijn hele dankbare klussen, weet ik uit ervaring. Want je wordt er tevreden van én bent straks elke keer blij wanneer je naar je opgeknapte schutting kijkt.
    Succes met het vervolg, morgen.

    Trouwens, het eerste deel tekst is 2x geplaatst.

    Like

  2. Pingback: Zalig nietsdoen of? | She's Changing Lanes

Vragen en/of opmerkingen zijn welkom...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.