Solliciteren

Ik stam nog uit de tijd dat het CV het meest belangrijke onderdeel van je schriftelijke sollicitatie was. De bijbehorende brief was niet zo heel belangrijk als je er maar voor zorgde dat de aanhef formeel was, in de eerste of tweede zin duidelijk was om welke vacature het ging en je in de rest geen type of spelfouten maakte. Geachte heer, Middels dit schrijven wil ik mijn interesse in vacature x kenbaar maken, Met vriendelijke groet.

In de loop der jaren werd de brief steeds belangrijker. Werd het zaak in je brief kort en bondig je motivatie om te solliciteren kenbaar te maken en alvast wat van je kernkwaliteiten te benoemen zodat niet je hele CV doorgespit hoefde te worden. Het was wel zaak, zeker bij vacatures waar honderden mensen  op solliciteerden, dat je brief een beetje in het oog sprong. Een brief van dertien in het dozijn maakte de kans dat je CV gelezen werd er niet groter op. Je CV was nog steeds de basis waarop je geselecteerd werd.

Hoewel er tegenwoordig recruiters zijn die niets met het CV hebben omdat dat een lijstje is van in het verleden opgebouwde vaardigheden en competenties terwijl wij in het hier en nu leven, is het CV nog steeds belangrijk. Het mag tegenwoordig alleen wel wat minder uitgebreid en  de nadruk in je CV en in het begeleidend schrijven moet vooral op de verworven competenties en gevolgde opleidingen van de laatste 5 tot maximaal 10 jaar liggen. Je brief moet, meer nog dan in het verleden, in het oog springen en, superbelangrijk, je motivatie om op de vacature te reageren bevatten. Dus aansluiten bij de functie waarop je solliciteert. Maar mag weer niet te lang zijn, geen containerbegrippen (denk aan ‘geen 9 tot 5 mentaliteit’ of ‘klantgericht’) bevatten en zo zijn er nog wat regels. 

Ook je CV moet opgepoetst worden. Een droge opsomming van werkgevers en functies, opleidingen en behaalde resultaten kan, volgens de kenners, tegenwoordig niet meer. Ook je CV moet creatief ogen en aansluiten bij de functie waarop je solliciteert. Niet te veel witte vlakken hebben. Liefst voorzien van een pasfoto; persoonlijke informatie, interesses (het woord hobby is passé), hoeveel talen je spreekt, kunt lezen of verstaan. Etc etc etc ect.

Verder is het belangrijk dat je een zakelijk e-mailadres hebt. Een emailadres als ikbentochzekerjemoederniet@ziggo.nl*) is dus niet handig. Zorg ook dat je voicemail aanstaat en dat je welkomsttekst als dusdanig herkent wordt. Niets is voor een beller zo vervelend als denken iemand aan de lijn te hebben om, na een eerste vraag gesteld te hebben ineens ‘spreek na de piep uw boodschap in’ te horen. Er zijn nog 100.000 andere dingen waar je aan moet denken wanneer je solliciteert. Maar wanneer je daar allemaal aan moet denken, dan komt er geen CV en geen brief meer uit je toetsenbord.

Waarom ik dit schrijf? Ik heb vandaag weer een sollicitatiebrief de deur uit gedaan. Eentje die niet aan bovenstaande criteria voldoet, al maakt die brief wel heel goed duidelijk wie ik ben en wat ik kan. Denk ik. Hoop ik. Ik heb wel een voornemen: de volgende keer neem ik de tijdens een sollicitatietraining gekregen checklists voor brief en CV eerst door en ga dan pas schrijven ;-).

Oww, en voor hen die mijn telefoonnummer hebben: Mijn voicemail staat weer aan en jullie weten nu ook waarom.

 

*) Ik weet niet of dit een bestaand adres is. Het is in ieder geval niet van mij!

Mag ik mee?

toet_laptopOp She’s Changing Lanes zouden alleen blogs verschijnen over mijn zoektocht naar werk waar ik blij en gelukkig van word. Voor de overige verhalen over mijn leven had ik een ander blog. Al snel kwam ik er achter dat de scheiding tussen zoektocht en ‘rest-van-mijn-leven’ niet tot nauwelijks bestaat; dat het bijhouden van twee blogs geen doen is. Ik stopte met het andere blog, maakte daar een verwijzing naar hier en schreef vrolijk over eieren die met de deur in huis vallen. Slechts voor één onderdeel van mijn andere blog was hier geen ruimte. De verhaaltjes over Toet de CliniClown-muis en zijn vriendjes. Lezers van oudsher weten dat Toet zich nergens door laat tegenhouden.

‘Mag ik vanavond mee?’ Twee zwarte kraaloogjes kijken mij vragend aan. ‘Mee? Waar naar toe?,’ houd ik mij voor de domme. ‘Ik wil mee naar de film,’ antwoordt hij. ‘Die gaat over mij!’ ‘Over jou?! Toet wij gaan naar een film over een boekenclub. De film gaat over vier dames van middelbare leeftijd.’ ‘Denk eens even goed na,’ reageert hij, ‘welk boek zij lezen.’ ‘Fifty shades of grey Toet.’ Hij knikt. ‘Vijftig tinten grijs. Dat boek gaat duidelijk over mij! Ooit was ik twee tinten grijs, maar ondertussen …’ Hij wijst op een paar vlekjes op zijn velletje. ‘Bovendien las ik iets over ondeugend en dat ben ik ten voeten uit.’  Ik schud van nee hoewel dat ondeugend wel klopt. ‘Wil jij weten waar dat boek echt over gaat Toet?,’ vraag ik hem. Hij knikt. ‘Dan moet je wat dichterbij komen zodat ik het in je oor kan fluisteren. Die twee kleintjes hoeven het niet te horen’. Gedwee en heel nieuwsgierig legt hij één van zijn grote oren tegen mijn mond.

‘Het gaat over smiespel smiespel smiespel.’ ‘Zweep?,’ jubelt hij. ‘Oh, een avonturenfilm net als Indiana Jones. Dat vind ik ook leuk.’ Ik schud van nee, en fluister verder. Er verschijnt een blosje op zijn grijze wangen. ‘oh, zo’n zw-zweep. Zulke handboeien. Nee, laat maar. Daar doen wij Toetjes niet aan,’ mompelt hij. ‘Ik wacht wel tot je naar de nieuwe film van Winnie de Poeh gaat, dat is meer iets voor mij.’ Even is het stil. Dan zegt hij, ‘Dat jij naar zo’n film gaat.’

‘Hoezo, zo’n film Toet? Het gaat over vier vrouwen van middelbare leeftijd die een boek lezen. Omdat zij lid zijn van een boekenclub. Niks meer, niks minder. Wat dacht jij dan!’

 

Heb jij echt 11 abonnementen?

Dat was de vraag die werd gesteld naar aanleiding van een overzichtsfoto van mijn budgetcategorieën geplaatst op mijn blog Let’s Talk About Money. Het antwoord is dus ja. Momenteel zijn het er zelfs (even) 12. Al is de term ‘abonnement’ wat mij betreft een rekbaar begrip. Hieronder een uitwerking (en wat ik het afgelopen jaar op mijn abonnementen heb bespaard).

Screenshot 2018-08-23 at 12.05.22

Betaalpakket bank

Het is een beetje van de zotten, maar niet alleen moeten we tegenwoordig qua bankzaken alles zelf doen, we moeten er ook nog voor betalen. Dankzij een aanpassing van de diensten die ik afneem, heb ik een besparing van € 1,80 per maand gerealiseerd.

Glazenwasser

Eigenlijk een overbodige luxe; zeker wanneer je de ramen binnen maar eenmaal per jaar zeemt. Vandaar opgezegd per 01-01-2019. Besparing: 17,50 per zes weken.

Internet/TV

Zonder kan ik niet meer. Wellicht wel goedkoper. Iets om mij de komende tijd in te verdiepen.

Mobiele telefoon

Vorig jaar betaalde ik nog € 47,50 (andere provider, abonnement incl. telefoon). Flink bespaard dus. Eind volgend jaar kijken of het nog goedkoper kan. Tenslotte bel ik (momenteel) nauwelijks.

Museumjaarkaart

Stond al jaren op mijn ‘aan te schaffen’ lijstje. Het kwam er nooit van. Vorige week, tijdens een bezoek aan het Groninger Museum de koe bij de horens gevat. Wel bewust gekozen voor niet automatisch verlengen. Just in case ik dat ding niet ga gebruiken.

NS Dalurenvoordeelkaart

Dankzij deze kaart krijg ik 40% korting op mijn treinkaartje mits ik in het weekend of door de weeks buiten de spits om reis. Eigenlijke kosten € 50,00 zag ik gisteren tijdens de ‘eens-in-de-zoveel-tijd-abonnementen-evaluatie’.  Die kosten haal ik er bij lange na niet uit qua opgebouwde korting dus stuurde ik gisteren een berichtje naar de NS om deze kaart op te zeggen. Het gevolg: ik heb van de NS een korting van € 21,00 gekregen en houd het abonnement nog een jaar aan. € 29,00 euro korting bij elkaar sprokkelen lukt meestal wel.

OuderAlleen

Een online forum voor en door alleenstaande ouders. Ooit, toen zoon te jong was om ‘s-avonds alleen te laten, mijn levenslijn naar buiten. Nu ben ik nog lid vanwege de opgebouwde contacten en een stukje nostalgie. Bovendien, één euro en een paar centen per maand, waar praten we over.

OV-fiets

Sinds die ene keer, twee jaar geleden, niet meer gebruikt. Maar wel handig wanneer ik op een station sta en een fiets nodig heb, dat ik dan niet eerst weer lid hoef te worden. Bovendien, één cent. Daar zal ik niet failliet aan gaan.

Vakbond

Een abonnement waar ik al veel aan heb gehad. Ik zeg, ‘Lid worden van een vakbond, dat zouden meer mensen moeten doen.’ Heb je het zelf niet nodig, dan ben je solidair aan hen die wel wat ondersteuning kunnen gebruiken. Bovendien doen de bonden goed werk tijdens CAO-onderhandelingen!

Vereniging Eigen Huis

Net als de vakbond, samen sta je sterk. Het is bovendien een lidmaatschap wat zich terug (kan) verdienen. Zo kan ik dit jaar wel meedoen aan hun actie ‘samen energie inkopen’. Tevens is het mijn rechtsbijstand wonen.

Wegenbelasting

Niet echt een abonnement. Hoewel, je krijgt het gratis bij het bezit van een auto. Het moge duidelijk zijn dat ik een licht gevalletje rijd.

budgetteren2You Need A Budget*)

Een Amerikaans budgetteer systeem wat mij in de loop der jaren al zoveel geld heeft bespaard (en om de een of andere reden blijft besparen, zie hierboven). Ik ben al een aantal jaren lid en heb nog een abonnement tegen het vaste tarief van $45,00. Het is tegenwoordig duurder. Bovendien al een paar jaar geluk wat de wisselkoers betreft.  Lucky Me.

Dit zijn ze. Mijn huidige 12 abonnementen. Wanneer iemand suggesties heeft voor een goedkopere optie Internet/TV dan hoor ik het graag. Dat is momenteel de grootste maandelijkse kostenpost binnen deze categorie.

Vraag: Is het echt zo’n lange lijst? Uitgaande van mijn indeling, hoeveel abonnementen heb jij?

*) Dit is een affiliatie link. Wanneer jij via deze link een abonnement bij YNAB afsluit krijg ik korting op mijn abonnement. De overige links leveren mij niets op. Die heb ik toegevoegd om het jou wat makkelijker te maken.