Er komt van alles op mijn pad..

Eigenlijk geloof ik niet in toeval, sturing door het universum, een welwillende hogere macht of hoe je het ook noemen wilt. Maar toch… Nu ik de keuze heb gemaakt een andere weg in te slaan door afscheid te nemen van mijn werkgever zonder dat ik al een nieuwe baan heb komt er, als door toeval,  van alles op mijn pad.

lanes

Het ‘van alles’ betreft geen grote dingen maar ik zie een patroon.

  • Een reeds driemaal verzette afspraak met een kennis resulteerde in een creatieve brainstormsessie van een uur of zes met onder andere aanscherping van mijn plan tot gevolg.
  • Telkens wanneer ik een lichte paniek over het mogelijk welslagen van mijn plan om weer aan het werk te komen voelde opkomen, liep ik (ex-)collega’s met kennis van de huidige arbeidsmarkt tegen het lijf die mij verzekerden dat mijn plan een meer dan gerede kans van slagen heeft.
  • Tijdens mijn zoektocht op de website van mijn vakbond naar de mogelijkheden om een afspraak in te plannen met iemand die voor mij naar de juridische kant van de vaststellingsovereenkomst kon kijken kwam ik diverse vacatures voor vrijwilligers tegen. Op het moment dat ik dacht ‘daar moet ik te zijner tijd even induiken’ ontving ik een mail van de vakbond met een vrijblijvende uitnodiging om een informatiebijeenkomst bij te wonen waar de verschillende vrijwilligersfuncties uitgelegd werden. De bijeenkomst heeft inmiddels plaatsgevonden; ik heb mijn interesse in de vrijwilligersfunctie ‘loopbaanconsulent’ geuit en binnenkort word ik uitgenodigd om een dag met één van de loopbaanconsulenten mee te lopen om te zien of de functie en ik een mogelijke match zijn.
  • Een terloopse opmerking van een vriendin maakte een eind aan mijn gepieker over de vraag, hoe ik de artikelen met betrekking tot het onderwerp ‘She’s Changing Lanes’ op mijn blog tot hun recht kon laten komen, en deze website was geboren. 
  • Een lezeres die mij helpt om mijn toch ietwat roestig geworden kennis van de Nederlandse spelling en grammatica op te vijzelen.
  • Welke website, welk tijdschrift, welke krant ik momenteel ook bekijk, het onderwerp ‘keuzes maken’ blijkt hot en trending te zijn.

Zoals gezegd, het zijn kleine dingen, niets spectaculairs. Het heeft, denk ik, vooral te maken met het verruimen van mijn blik. Net zoals je pas ziet hoeveel rode auto’s er rondrijden nadat je een, voor jouw gevoel, qua kleur een unieke rode auto hebt gekocht. Het zijn ervaringen die mijn gevoel, dat ik de juiste stap heb gezet, bevestigen. Mij sterken in mijn besluit.

Wat maar goed is ook, want gisteren heb ik de vaststellingsovereenkomst ondertekend en mij ingeschreven voor de opleiding Online Communicatie en Social Media. Het is nu officieel. Ik ben onderweg.

Is er nog een weg terug?

Je bent met je werkgever in gesprek om op x-moment de samenwerking te verbreken. Je zit boordevol ideeën en bruist van de energie. Je toekomstige carrière lonkt. En dan ineens slaat de twijfel toe en vraag je je af ‘is er nog een weg terug?’

changing lanes

Het antwoord is simpel. Natuurlijk is er een weg terug. Staat er nog niets op papier is een simpel ‘ik heb mij bedacht’ meestal voldoende om het traject te stoppen. Hebben je werkgever en jij wel al een vaststellingsovereenkomst (VSO) getekend dan heb je, conform de zogenaamde spijtoptantenregeling, tot twee weken na het tekenen de tijd om op je besluit terug te komen. Is deze regeling niet in de VSO opgenomen, heb je zelfs drie weken de tijd. Wel moet je je afvragen of het verstandig is om in dit stadium terug te komen op je besluit.

Om niet al je geloofwaardigheid te verliezen dient je motivatie om toch in je huidige functie te blijven zitten, zeker in de ogen van je werkgever, wel een heel goede te zijn. Bovendien moet je er wel zeker van zijn dat je niet binnen een paar maanden weer van mening verandert. De kans dat een werkgever een tweede maal dit traject inzet is relatief klein.

Wat valt onder de noemer ‘goede motivatie’? Het antwoord op deze vraag hangt nauw samen met de reden(en) waarom je wilt vertrekken en is daarom nauwelijks in algemene zin te beantwoorden. Om een voorbeeld te noemen: het maakt een groot verschil of je wens tot afscheid nemen is ingegeven door een droom om iets anders te gaan doen of uit wrok en grote onvrede over de gang van zaken bij je huidige werkgever. In het eerste geval kan het gevoel ‘holy shit, waar ben ik aan begonnen’ wel als voldoende motivatie gezien en gevoeld worden om te blijven maar in het tweede geval…? Er moeten zich dan wel heel wat verzachtende omstandigheden aandienen.

Het moge duidelijk zijn: het antwoord op de vraag ‘is er een weg terug?’ is niet zo simpel als in eerste instantie lijkt. Het is daarom wel handig om hier, voorafgaand aan het eerste gesprek met je werkgever over beëindiging van je dienstverband, over na te denken. De voors en tegens op papier zet. Rooskleurige dromen tempert en mogelijke mitsen, maren en doemscenario’s benoemt. Bepalen waar je grens ligt. Dat voorkomt dat je, wanneer de twijfel om wat voor reden dan ook toeslaat, in paniek raakt en in de greep van angst een keuze maakt waar je later spijt van krijgt. Ik weet dat het vooraf analyseren van de voors en tegens mij in mijn paniekmoment geholpen heeft. Zodat de wind ging liggen voordat het een storm werd.

 

Let’s Talk about Money

Jaren geleden zei iemand tegen mij: ‘Om te wennen aan een substantieel hoger inkomen heb je drie maanden nodig. Ga je er in inkomen op achteruit, kost het gewenningsproces zeker een jaar.’  Niet echt een prettig idee met een inkomensterugval in het vooruitzicht. In dit artikel valt te lezen hoe ik mij hier op heb voorbereid.

budgetteren2Om heel eerlijk te zijn ben ik daar al een jaar of acht mee bezig. In september 2010 startte mijn toen 17 jarige zoon aan een MBO-opleiding in een plaats die voor hem slechts met bus en trein te bereiken was. Hoewel ik voor hem geen schoolgeld hoefde te betalen, hakten de eenmalige kosten voor de aanschaf van boeken en de maandelijkse reiskosten er behoorlijk in. Met bovenstaande uitspraak in gedachten creëerde ik mijn eerste budget en zag kans om binnen drie maanden mijn financiën weer op de rit te krijgen. Tenminste, op jaarbasis gezien. Op maandbasis ging het iets minder soepel en zag ik mij regelmatig genoodzaakt mijn spaarpotje aan te spreken.

Vier jaar geleden werd mijn functie in een hogere schaal ingedeeld. Mijn gedachte dat ik dankzij deze salarisverhoging makkelijker rond zou kunnen komen, klopte in eerste instantie niet. Hoewel mijn spaarpotje wel sneller groeide dan voorheen, moest ik toch vaker terugvallen op datzelfde spaarpotje. Toen kwam YNAB (You Need A Budget*) in mijn leven. Een (Amerikaans) budget programma met een filosofie die mij wel aansprak. Ik schreef mij in voor de gratis proefmaand en ging, met mijn excel met daarin al mijn uitgaven van de afgelopen paar jaar als basis, aan de slag. Ik bedacht drie hoofdcategorieën (Vaste Lasten, Fun en Rainy Day) met onderliggende subcategorieën.

Met behulp van mijn excel bestand kende ik aan elke subcategorie een budget toe. Ik bleek € 300,00 per maand meer nodig te hebben dan wat ik verdiende.  Ik ging eens goed naar mijn uitgaven kijken. Het werd een confronterende avond.

Ik ontdekte een aantal jaarlijkse betalingen voor abonnementen waar ik niets mee deed. De opzegmails gingen nog diezelfde avond de deur uit. Ik kwam er achter dat ik in mijn excel budget nooit een potje op had genomen voor het Eigen Risico of uitgaven als auto-onderhoud. Dat ging uit mijn (oink oink) spaartegoed.  Ik realiseerde mij dat van het geld dat ik aan Boodschappen en Wie kookt er vanavond (afhalen / thuisbezorgen) uitgaf een gezin van vier makkelijk zou kunnen leven. Bovendien was ik  een beetje koopziek.

Aan het eind van die avond was het tekort op de maandelijkse begroting  voor de lopende maand verdwenen. In de vier daarop volgende maanden stelde ik het budget met € 25,00 per maand naar beneden bij, waardoor niet alleen het vakantiegeld en de eindejaarsuitkering aan mijn spaartegoed worden toegevoegd. Ik besloot een abonnement op YNAB te nemen om mij budgettair te stimuleren. Ondertussen ben ik drie jaar verder. Hoewel mijn inkomen is gestegen, zijn mijn uitgaven op bijna alle punten gelijk gebleven of zelfs gedaald. Aan het begin van dit jaar lag mijn maandbudget € 200,00 lager dan toen ik met YNAB begon.

screenshot-2018-06-17-at-00-15-40

Eén van de eerste dingen die ik heb onderzocht toen ik met het idee speelde om (even) te stoppen met werken om vanuit ‘niets’ een nieuwe toekomst te gaan opbouwen, was of er nog ruimte in mijn budget zit. Ik ‘vond’ nog voor € 200,00 aan besparingen zonder dat ik op papier het idee heb flink in te moeten leveren. Of dat straks als het zo ver is nog steeds zo voelt zal de tijd uit gaan wijzen. Voor nu heb ik er alle vertrouwen in. Ook omdat het verleden heeft uitgewezen dat ik eigenlijk niet zo’n lange tijd nodig heb om aan een lager inkomen te wennen. Over een tijdje meer hierover.

Voor nu wil ik afsluiten met de opmerking dat ik mij er terdege van bewust ben dat het niet voor iedereen is weggelegd om een budget en de bijbehorende uitgaven verder naar beneden bij te stellen omdat men al rond, of misschien wel onder het bestaansminimum leeft en dat dit artikel vanuit een luxe-positie geschreven is.

*) Dit is een affiliatie link. Wanneer jij via deze link een abonnement bij YNAB afsluit krijg ik korting op mijn abonnement.