Jouw tijd komt nog wel ..

En dan dringt het tot je door:  je werkt maakt niet meer gelukkig. Sterker nog, je voelt jezelf richting een burn-out afglijden. Wat doe je dan? 

She van Shes Changing LanesEen kleine twintig jaar geleden stapte ik als herintreder de arbeidsmarkt op.  Dankzij de partneralimentatie die ik ontving niet meteen een must maar ik ben opgegroeid met de slogan ‘Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid’ en ik wist dat achterover leunen tot ik geen recht meer had op financiële ondersteuning mijn kansen op de arbeidsmarkt drastisch zouden verminderen.

De afwezigheid van enige dwang maakte dat ik op zoek kon naar de krenten in de pap. Dat deed ik door via het uitzendbureau korte opdrachten aan te nemen. Maandje hier, weekje daar.  Als het werk mij leuk leek en de opdrachtgever met mij in zee wilde ging ik aan de slag in de hoop op deze wijze de ultieme baan te vinden. Tijdens mijn vijfde opdracht (medewerkster Personeels- en Salarisadministratie) werd ik gevraagd om aansluitend aan het uitzendcontract in dienst te treden als secretaresse van de manager P&O. De manager bleek een zeer inspirerende vrouw te zijn en ik zei ja. Mijn ja markeerde het begin van een flitsende carrière. Drie jaar (en evenzoveel managers) verder werd ik Coördinator van de Personeelsadministratie en weer een jaar later Unithoofd Personeels- en Salarisadministratie.  Wanneer ik in dat tempo doorging zou ik binnen vijf jaar in de Raad van Bestuur zitten.

Gelukkig was dat niet mijn ambitie, want na twee jaar tevergeefs geprobeerd te hebben het leidinggeven onder de knie te krijgen, zat ik thuis met een burn-out. Het moment om te bezinnen. Hoe had die carrière mij kunnen overkomen? Het antwoord was simpeler dan gedacht.  Geld en Ego. Door het grotendeels wegvallen van mijn financieel vangnet was ik kostwinner geworden en ‘Ik geef leiding aan zeventien personen’ bekt wel lekker. De financiële angst maakte dat ik het niet aandurfde om (begeleid) extern naar een leuke baan te zoeken, maar intern een stapje opzij te maken.

Denk nu niet dat de functie waarin ik terecht kwam niet leuk was. Integendeel zelfs. Er hing alleen een verkeerd labeltje aan. De benaming was applicatiebeheerder maar medewerker social control of zo was een veel betere geweest. Je zou verwachten dat ik wat geleerd had van mijn ‘spring maar op de rijdende trein’-mentaliteit uit het verleden maar neen. Toen ik in 2012 gevraagd werd om als applicatiebeheerder te participeren in het implementatietraject van een SAP-ERP-solution voor de HR kant zei ik ‘ja’. Niet omdat ik die functie ambieerde maar omdat ik bang was na implementatie van het systeem zonder baan te zitten.

Angst is een slechte raadgever al dacht ik daar lange tijd anders over. Ik heb namelijk nooit een hekel aan mijn werk gehad al dacht ik wel eens, ‘Word ik hier echt gelukkig van?’ Wanneer ik die vraag eerlijk beantwoordde met ‘nee’ was daar altijd een stemmetje dat zei, ‘Jouw tijd komt nog wel. De hypotheek moet betaald, wat zal je moeder wel niet zeggen wanneer je zonder werk komt te zitten, en weet je wel hoe duur opgroeiende kinderen zijn.’

Begin 2018 gebeurde er een aantal dingen die voor mij de zaken in perspectief hebben geplaatst. Ik was niet langer de beheerder van het HR pakket maar was aan het omscholen naar het domein Inkoop en Logistiek. Mijn moeder kwam te overlijden,  zoon tekende een leer-arbeidsovereenkomst, er werd een reorganisatie aangekondigd en ik begon burn-out achtige klachten te vertonen. In eerste instantie gooide ik deze klachten op het overlijden van mijn moeder en de reorganisatie maar uiteindelijk kon ik slechts één conclusie trekken: mijn baan en ik matchten niet meer. Na wat halfslachtige pogingen om binnen de organisatie een nieuwe uitdaging te vinden werden mijn klachten erger en wist ik dat wanneer ik nog langer bleef wachten op ‘Jouw tijd’ ik er aan onderdoor zou gaan.

Toen ik dat besefte was de rest gemakkelijk. Ik heb de meeste tijd besteed aan de vraag ‘Wat wil jij later worden?’ en ‘Waar word jij blij van?’ Daar ben ik ondertussen uit. Ik word blij van mijn eerste liefde, de bibliotheek, maar ook van het (be)schrijven/inrichten en uitvoeren van administratieve processen, fröbelen met computers, websites en schrijven. Ik vond een opleiding om mij daarin te ondersteunen.

Nee, ik heb nog geen andere baan. Toch is mijn werkgever op mijn verzoek mijn aankomend vertrek aan het voorbereiden. Omdat de tijd daar is om van ‘Jouw tijd komt nog wel’ tegenwoordige tijd te maken.  En ja, ik vind het retespannend maar, hoewel resultaten uit het verleden geen garanties voor de toekomst bieden, heb ik er alle vertrouwen in dat mijn plan gaat slagen.

19 reacties op ‘Jouw tijd komt nog wel ..

  1. maccie123 4 juli 2018 / 8:07 PM

    Heel herkenbaar. Zelf twee jaar geleden die stap gezet naar schrijven en websites bouwen. Veel minder geld, veel meer hart 😊 succes!

    Liked by 1 persoon

  2. Theo Bus 2 juli 2018 / 3:03 PM

    Fantastisch Rianne dat je zo eerlijk tegen jezelf bent en daar dan ook de conclusies uit trekt. Heel veel succes verder!

    Like

    • Rianne 2 juli 2018 / 5:57 PM

      Dank je Theo.
      Ik heb dat al eens eerder gedaan, eerlijk zijn, en dat is mij goed bevallen.

      Like

  3. DianaB 31 mei 2018 / 4:31 PM

    Jouw blog komt voor mij op het juiste moment!

    Helaas ben ik veel te ver over mijn grenzen gegaan van mis match en hoop inspiratie te halen uit jouw stap tot changing lanes.

    Veel studeer plezier!

    Like

    • Rianne 1 juni 2018 / 12:27 AM

      Ik ga mijn stinkende inspiratiebest doen. Sterkte met het terugvinden van de grenzen en tot rust komen. Heel belangrijk. ❤

      Like

  4. Irene (Pix) 28 mei 2018 / 4:15 AM

    Hier nog zo iemand, met name dat ik me bezin op een opleiding… En tja, die opleiding die jij nu volgt lijkt ook mij op het vege lijf geschreven…. Mag ik je daarover e-mailen?

    Like

    • Rianne 28 mei 2018 / 6:01 AM

      Je mag mij er over e-mailen. Ik volg hem alleen nog niet. Zodra alles getekend is ga ik mij inschrijven … Ben er nog niet helemaal over uit of ik de variant met 3 of met 6 modules ga volgen. Iets met beschikbare middelen).

      Like

  5. Percy Tienhooven 27 mei 2018 / 9:10 PM

    Ik heb een quote in mijn journal staat die erg op jouw verhaal van toepassing is. De quote komt van Ferdinand Foch (Franse sergeant Eerste Wereldoorlog). Hij zei: “Victory is a thing of the will.”

    En zo te lezen wil je :D. OP ALLE GOEDS Rianne. Prachtig dat je een blog hebt gestart. Het leuke van een blog, vlog is je eigen documentatie van je reis die je nu gaat starten. Trek goede schoenen aan! BON VOYAGE

    Like

    • Rianne 27 mei 2018 / 9:25 PM

      Die quote staat nu ook in mijn notitieboekje. Indetdaad toepasselijk. Aan de wil zal het niet liggen.

      Like

  6. Diana 27 mei 2018 / 1:19 PM

    Ik zei het elders al: ik vind je stoer, dapper en verstandig. En knap trouwens ook, zo’n website zelf bouwen. Dat staat op mijn to-learn lijstje. Ben heel benieuwd wat de opleiding je gaat brengen. Ik me me ook aan het oriënteren……..

    Liked by 1 persoon

  7. Nicky 25 mei 2018 / 9:21 PM

    Ik vind het zo goed van je! Leuk ook om weer een opleiding te gaan doen. Daar ben je (ook al!) goed in dus het komt vast goed!

    Liked by 1 persoon

  8. Mrs. T. 25 mei 2018 / 7:51 PM

    Ik vind het superstoer! Gaat vast helemaal goed komen.

    Like

    • Rianne 25 mei 2018 / 8:28 PM

      Thanks. Daar ga ik ook van uit, al is het wel spannend. Maar ik weet wat er gebeurt als ik het niet doe…

      Like

Post hier je vragen of opmerkingen!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.