Is er nog een weg terug?

Je bent met je werkgever in gesprek om op x-moment de samenwerking te verbreken. Je zit boordevol ideeën en bruist van de energie. Je toekomstige carrière lonkt. En dan ineens slaat de twijfel toe en vraag je je af ‘is er nog een weg terug?’

changing lanes

Het antwoord is simpel. Natuurlijk is er een weg terug. Staat er nog niets op papier is een simpel ‘ik heb mij bedacht’ meestal voldoende om het traject te stoppen. Hebben je werkgever en jij wel al een vaststellingsovereenkomst (VSO) getekend dan heb je, conform de zogenaamde spijtoptantenregeling, tot twee weken na het tekenen de tijd om op je besluit terug te komen. Is deze regeling niet in de VSO opgenomen, heb je zelfs drie weken de tijd. Wel moet je je afvragen of het verstandig is om in dit stadium terug te komen op je besluit.

Om niet al je geloofwaardigheid te verliezen dient je motivatie om toch in je huidige functie te blijven zitten, zeker in de ogen van je werkgever, wel een heel goede te zijn. Bovendien moet je er wel zeker van zijn dat je niet binnen een paar maanden weer van mening verandert. De kans dat een werkgever een tweede maal dit traject inzet is relatief klein.

Wat valt onder de noemer ‘goede motivatie’? Het antwoord op deze vraag hangt nauw samen met de reden(en) waarom je wilt vertrekken en is daarom nauwelijks in algemene zin te beantwoorden. Om een voorbeeld te noemen: het maakt een groot verschil of je wens tot afscheid nemen is ingegeven door een droom om iets anders te gaan doen of uit wrok en grote onvrede over de gang van zaken bij je huidige werkgever. In het eerste geval kan het gevoel ‘holy shit, waar ben ik aan begonnen’ wel als voldoende motivatie gezien en gevoeld worden om te blijven maar in het tweede geval…? Er moeten zich dan wel heel wat verzachtende omstandigheden aandienen.

Het moge duidelijk zijn: het antwoord op de vraag ‘is er een weg terug?’ is niet zo simpel als in eerste instantie lijkt. Het is daarom wel handig om hier, voorafgaand aan het eerste gesprek met je werkgever over beëindiging van je dienstverband, over na te denken. De voors en tegens op papier zet. Rooskleurige dromen tempert en mogelijke mitsen, maren en doemscenario’s benoemt. Bepalen waar je grens ligt. Dat voorkomt dat je, wanneer de twijfel om wat voor reden dan ook toeslaat, in paniek raakt en in de greep van angst een keuze maakt waar je later spijt van krijgt. Ik weet dat het vooraf analyseren van de voors en tegens mij in mijn paniekmoment geholpen heeft. Zodat de wind ging liggen voordat het een storm werd.

stormy weather

Let’s Talk about Money

Jaren geleden zei iemand tegen mij: ‘Om te wennen aan een substantieel hoger inkomen heb je drie maanden nodig. Ga je er in inkomen op achteruit, kost het gewenningsproces zeker een jaar.’  Niet echt een prettig idee met een inkomensterugval in het vooruitzicht. In dit artikel valt te lezen hoe ik mij hier op heb voorbereid.

budgetteren2Om heel eerlijk te zijn ben ik daar al een jaar of acht mee bezig. In september 2010 startte mijn toen 17 jarige zoon aan een MBO-opleiding in een plaats die voor hem slechts met bus en trein te bereiken was. Hoewel ik voor hem geen schoolgeld hoefde te betalen, hakten de eenmalige kosten voor de aanschaf van boeken en de maandelijkse reiskosten er behoorlijk in. Met bovenstaande uitspraak in gedachten creëerde ik mijn eerste budget en zag kans om binnen drie maanden mijn financiën weer op de rit te krijgen. Tenminste, op jaarbasis gezien. Op maandbasis ging het iets minder soepel en zag ik mij regelmatig genoodzaakt mijn spaarpotje aan te spreken.

Vier jaar geleden werd mijn functie in een hogere schaal ingedeeld. Mijn gedachte dat ik dankzij deze salarisverhoging makkelijker rond zou kunnen komen, klopte in eerste instantie niet. Hoewel mijn spaarpotje wel sneller groeide dan voorheen, moest ik toch vaker terugvallen op datzelfde spaarpotje. Toen kwam YNAB (You Need A Budget*) in mijn leven. Een (Amerikaans) budget programma met een filosofie die mij wel aansprak. Ik schreef mij in voor de gratis proefmaand en ging, met mijn excel met daarin al mijn uitgaven van de afgelopen paar jaar als basis, aan de slag. Ik bedacht drie hoofdcategorieën (Vaste Lasten, Fun en Rainy Day) met onderliggende subcategorieën.

Met behulp van mijn excel bestand kende ik aan elke subcategorie een budget toe. Ik bleek € 300,00 per maand meer nodig te hebben dan wat ik verdiende.  Ik ging eens goed naar mijn uitgaven kijken. Het werd een confronterende avond.

Ik ontdekte een aantal jaarlijkse betalingen voor abonnementen waar ik niets mee deed. De opzegmails gingen nog diezelfde avond de deur uit. Ik kwam er achter dat ik in mijn excel budget nooit een potje op had genomen voor het Eigen Risico of uitgaven als auto-onderhoud. Dat ging uit mijn (oink oink) spaartegoed.  Ik realiseerde mij dat van het geld dat ik aan Boodschappen en Wie kookt er vanavond (afhalen / thuisbezorgen) uitgaf een gezin van vier makkelijk zou kunnen leven. Bovendien was ik  een beetje koopziek.

Aan het eind van die avond was het tekort op de maandelijkse begroting  voor de lopende maand verdwenen. In de vier daarop volgende maanden stelde ik het budget met € 25,00 per maand naar beneden bij, waardoor niet alleen het vakantiegeld en de eindejaarsuitkering aan mijn spaartegoed worden toegevoegd. Ik besloot een abonnement op YNAB te nemen om mij budgettair te stimuleren. Ondertussen ben ik drie jaar verder. Hoewel mijn inkomen is gestegen, zijn mijn uitgaven op bijna alle punten gelijk gebleven of zelfs gedaald. Aan het begin van dit jaar lag mijn maandbudget € 200,00 lager dan toen ik met YNAB begon.

screenshot-2018-06-17-at-00-15-40

Eén van de eerste dingen die ik heb onderzocht toen ik met het idee speelde om (even) te stoppen met werken om vanuit ‘niets’ een nieuwe toekomst te gaan opbouwen, was of er nog ruimte in mijn budget zit. Ik ‘vond’ nog voor € 200,00 aan besparingen zonder dat ik op papier het idee heb flink in te moeten leveren. Of dat straks als het zo ver is nog steeds zo voelt zal de tijd uit gaan wijzen. Voor nu heb ik er alle vertrouwen in. Ook omdat het verleden heeft uitgewezen dat ik eigenlijk niet zo’n lange tijd nodig heb om aan een lager inkomen te wennen. Over een tijdje meer hierover.

Voor nu wil ik afsluiten met de opmerking dat ik mij er terdege van bewust ben dat het niet voor iedereen is weggelegd om een budget en de bijbehorende uitgaven verder naar beneden bij te stellen omdat men al rond, of misschien wel onder het bestaansminimum leeft en dat dit artikel vanuit een luxe-positie geschreven is.

*) Dit is een affiliatie link. Wanneer jij via deze link een abonnement bij YNAB afsluit krijg ik korting op mijn abonnement.

Het Plan

Het besluit om mijn huidige baan vaarwel te zeggen is genomen. De vraag ‘Wat wil jij later worden’ beantwoord. De opleiding die ik  daarvoor wil gaan volgen uitgezocht. De hoogste tijd om een plan te bedenken om daar te komen waar ik naar toe wil. 

cropped-doel_2374-effects25.jpg

Mijn eerste plan was niet bepaald spectaculair: Starten met de opleiding en rustig uitkijken naar een andere baan. Een jaar geleden, als beheerder van het HR-pakket, was dat een goed plan geweest. Dankzij mijn kennis en kunde op het gebied van HR had ik in de avonduren nog genoeg energie over om er een studie (NCOI HBO Online Communicatie en Social Media) naast te doen. Aan die energie ontbreekt het mij, nu ik een voor mij onbekend werkterrein inclusief de bijbehorende knopjes leer te begrijpen, volkomen.

Plan B diende zich aan. Een gedurfd plan. Een clean break om vanuit ‘even niets’ te starten met mijn opleiding en rustig op zoek te gaan naar een nieuwe uitdaging als content manager. Klinkt leuk, maar gezien het feit dat het UWV onderdeel van dat plan is niet haalbaar. Het UWV houdt niet van ‘even niets’ en ‘rustig op zoek gaan’. Vanuit hun perspectief snap ik dat volkomen. Probleem is wel dat de kans dat ik nu al voor mijn droombaan word aangenomen praktisch nihil is. Plan B was letterlijk en figuurlijk niet erg smart. Terug naar de tekentafel.

Ik ging door tot plan X, blijven zitten waar ik zit en zien waar het schip strandt. Gevoelsmatig een gepasseerd station. Uiteindelijk heeft Plan B een upgrade gekregen. De clean break, het volgen van een opleiding en het zoeken naar een baan als content manager zijn gebleven.

Toegevoegd is het idee om via het uitzendbureau op zoek te gaan naar tijdelijke banen op administratief gebied. Ik zit met name aan vervanging tijdens zwangerschapsverlof te denken. Daarmee blijf ik actief op de arbeidsmarkt, leer nieuwe bedrijven en mensen kennen, breid mijn vaardigheden uit en kan, in de verlengde proeftijd die zo’n vervanging eigenlijk is, aan de werkgever laten zien wat ik in huis heb.

De tweede upgrade ben je nu aan het lezen. Op zoek naar antwoorden op mijn vragen rondom ‘Afscheid nemen van je werkgever wanneer je nog geen nieuwe baan hebt’ vond ik vooral gortdroge juridische verhalen en praktisch onleesbare UWV-teksten, maar nauwelijks persoonlijke ervaringen die verder gaan dan ‘Top keuze, had ik jaren eerder moeten doen.’ Ik was juist op zoek naar het verhaal achter de beslissing. Hoe kom je tot zo’n besluit, welke stappen kan/moet je ondernemen, waar moet je op letten, hoe is het om ineens geen vaste dagbesteding meer te hebben, de financiële consequenties, de twijfel, de zoektocht, de teleurstellingen, de vreugde, de… Nou ja, alles eigenlijk. Vanuit de gedachte ‘Dan schrijf ik het zelf wel’, is deze website geboren. Niet alleen ter Leringh ende Vermaeck voor anderen die in mijn situatie zitten, maar ook om te laten zien dat ik content kan schrijven en, zodra ik wat verder ben met mijn opleiding, een website kan vormgeven en een social media campagne weet op te zetten.

De derde upgrade heeft met tijd te maken. Zoals hierboven aangegeven wil ik eerst via het uitzendbureau op zoek gaan naar kortlopende werkopdrachten die niet persé te maken hebben met mijn droombaan. Zodra ik de eerste module van mijn opleiding heb afgerond wil ik de zoekfocus verleggen richting online communicatiefuncties. Wat niet wil zeggen dat ik ander werk afsla. Brood op de plank is en blijft het doel. Over anderhalf tot twee jaar wil ik het ‘jobhoppen’ via het uitzendbureau achter mij laten door weer een ‘normaal’ dienstverband aan te gaan. Liefst in de nieuw gekozen richting maar wat niet is, is niet. Het belangrijkste criterium is dat ik het werk (en alles wat er bij hoort) leuk vind en dat ik van de opbrengst kan leven.

Tot nu toe is iedereen die ik op de hoogte stel van mijn plan net als ik van mening dat het een goed plan is. De tijd zal uitwijzen of het een realistisch plan is.  Of ik het bij moet stellen, ga stellen en op welke punten of termijn, zal de tijd uitwijzen. Voor nu put ik kracht uit dit plan. Uit weten wat ik wil. Het hebben van een doel. MIJN DOEL!